به گزارش خط سلامت درمانگران امروزه این الگوها را «چرخه های منفی رابطه» می نامند؛ چرخه هایی که اگر به موقع شناسایی نشوند، می توانند حتی رابطه های عاطفی سالم را نیز تحت تأثیر قرار دهند.
اشتباه اول؛ تبدیل رابطه جنسی به معیار عشق
یکی از رایج ترین خطاهای شناختی این است که میزان میل جنسی با میزان عشق برابر فرض شود. در چنین شرایطی، فردی که میل بیشتری دارد، کاهش تمایل شریک زندگی را به این معنا تعبیر می کند که «دیگر دوستم ندارد» یا «برای او جذاب نیستم». در مقابل، فردی که میل کمتری دارد، احساس می کند مدام باید عشق خود را از طریق رابطه جنسی ثابت کند.
در حالی که پژوهش های جدید نشان می دهند عشق، دلبستگی و میل جنسی سه نظام روان شناختی متفاوت هستند. ممکن است فردی عمیقا همسر خود را دوست داشته باشد، اما به دلیل استرس، فرسودگی، افسردگی، درد مزمن، تغییرات هورمونی یا فشارهای زندگی، میل جنسی کمتری را تجربه کند. تفسیر اشتباه این وضعیت، معمولا آغازگر چرخه ای از سوء برداشت ها و تعارض های زناشویی است.
اشتباه دوم؛ اصرار، التماس یا فشار برای رابطه جنسی
یکی از یافته های ثابت در سکس تراپی این است که میل جنسی تحت فشار رشد نمی کند. هر قدر فرد احساس کند مجبور است برای جلوگیری از دعوا، حفظ رابطه یا راضی نگه داشتن همسر رابطه جنسی برقرار کند، احتمال کاهش میل بیشتر می شود.
علوم اعصاب نیز این موضوع را تأیید می کند. احساس اجبار، مراکز هشدار مغز را فعال می کند و در نتیجه سیستم های مرتبط با لذت و برانگیختگی مهار می شوند. به همین دلیل، اصرار مداوم، گلایه یا تهدید به جای افزایش میل، اغلب نتیجه معکوس ایجاد می کند.
اشتباه سوم؛ سکوت کردن درباره مسئله
بسیاری از زوج ها به دلیل شرم یا ترس از ناراحت شدن طرف مقابل، هرگز درباره اختلاف میل جنسی صحبت نمی کنند. این سکوت، به مرور زمان با برداشت های ذهنی جایگزین می شود. یکی تصور می کند که دیگر دوست داشته نمی شود و دیگری احساس می کند هیچکس شرایط او را درک نمی کند.
مطالعات نشان می دهند زوج هایی که درباره نیازها، نگرانی ها و احساسات خود گفت وگوی همدلانه دارند، حتی اگر اختلاف میل جنسی آنها باقی بماند، رضایت بیشتری از رابطه تجربه می کنند.
اشتباه چهارم؛ مقصر دانستن یک نفر
یکی از مهمترین تغییرات در رویکردهای درمانی جدید این است که اختلاف میل جنسی دیگر به عنوان مشکل یک فرد در نظر گرفته نمی شود، بلکه یک مسئله رابطه ای محسوب می شود.
وقتی تمام مسئولیت بر دوش فردی که میل کمتری دارد گذاشته می شود، احساس شرم، گناه و اضطراب افزایش پیدا می کند. این هیجان های منفی خود از مهم ترین عوامل کاهش بیشتر میل جنسی هستند. درمانگران امروزه به جای پرسیدن این سؤال که «کدام یک از شما مشکل دارد؟» می پرسند: «چه اتفاقی در رابطه شما افتاده که این اختلاف ایجاد یا تشدید شده است؟»
اشتباه پنجم؛ نادیده گرفتن صمیمیت غیر جنسی
یکی از باورهای نادرست این است که صمیمیت فقط به معنای رابطه جنسی است. در حالی که پژوهش ها نشان می دهند تماس بدنی محبت آمیز، در آغوش گرفتن، گرفتن دست یکدیگر، گفت وگوهای عاطفی، شوخ طبعی و وقت گذراندن مشترک، احساس امنیت هیجانی را افزایش می دهند و می توانند زمینه ساز بازگشت تدریجی میل جنسی شوند.
در واقع، بسیاری از زوج هایی که موفق به مدیریت اختلاف میل جنسی شده اند، ابتدا کیفیت رابطه عاطفی خود را بهبود بخشیده اند و سپس تغییرات مثبتی در رابطه جنسی آنها ایجاد شده است.
اشتباه ششم؛ جست وجوی یک راه حل فوری
بعضی زوج ها انتظار دارند با مصرف یک دارو، مکمل یا چند جلسه درمان، اختلاف میل جنسی به سرعت برطرف شود. اما پژوهش های جدید نشان می دهند میل جنسی پدیده ای چند عاملی است و معمولا حاصل تعامل عوامل زیستی، روان شناختی، رابطه ای و اجتماعی است.
به همین دلیل، درمان موفق اغلب نیازمند بررسی هم زمان کیفیت رابطه، سلامت روان، سبک دلبستگی، وضعیت جسمانی، استرس های زندگی و انتظارات زوجین است.
آنچه زوج های موفق متفاوت انجام می دهند
بررسی زوج هایی که توانسته اند اختلاف میل جنسی را با موفقیت مدیریت کنند، الگوهای مشترکی را نشان می دهد. آنها اختلاف میل را به عنوان شکست رابطه تلقی نمی کنند، بلکه آن را یکی از چالش های طبیعی زندگی مشترک می دانند. این زوج ها به جای تمرکز بر تعداد دفعات رابطه جنسی، بر کیفیت ارتباط عاطفی، گفت وگوی صادقانه، همدلی و انعطاف پذیری تمرکز می کنند.
درمانگران زوج نیز امروزه بر همین اصل تأکید دارند؛ هدف درمان این نیست که دو نفر دقیقا به یک میزان میل جنسی داشته باشند، بلکه هدف آن است که هر دو نفر احساس امنیت، احترام، شنیده شدن و رضایت کنند. زمانی که این نیازهای بنیادین تأمین شود، در بسیاری از موارد میل جنسی نیز به تدریج بهبود پیدا می کند.
منابع
Arenella, K., Girard, A., & Connor, J. (2024). Desire discrepancy in long term relationships: A qualitative study with diverse couples. Family Process, 63(3), 1201-1216
Borden, L., & Allan, R. (2024). Integrating Sex Therapy with Emotionally Focused Therapy to Treat Sexual Desire Discrepancy. The Family Journal, 32(4)
Clark, A. N., Walters, T. L., & Lefkowitz, E. S. (2024). It's an ongoing discussion about desire: Adults' strategies for managing sexual and affectionate desire discrepancies in romantic relationships. Journal of Marital and Family Therapy
Attaky, A., Kok, G., & Dewitte, M. (2024). Attachment Orientation Moderates the Sexual and Relational Implications of Sexual Desire Discrepancies. The Journal of Sexual Medicine
Dewitte, M., Carvalho, J., Corona, G., et al. (2020). Sexual Desire Discrepancy: A Position Statement of the European Society for Sexual Medicine. Journal of Sexual Medicine.
پایان خبر برای ورود به صفحه اینستاگرام کلیک کنید.
تمام مطالب سایت اختصاصی و توسط تحریریه خط سلامت تولید شده است، استفاده با ذکر منبع و لینک دهی بلامانع است
