به گزارش خط سلامت ترامپ بارها در سخنرانیها و مصاحبه هایش تأکید کرده که به دلیل تجربه تلخ خانواده اش—به ویژه مرگ برادرش بر اثر الکل—هیچ گاه به سمت نوشیدن الکل نرفته است. او این تصمیم را نه یک توصیه پزشکی، بلکه یک انتخاب شخصی و سبک زندگی معرفی می کند؛ انتخابی که خودش آن را به «تمرکز بیشتر و موفقیت شغلی» نسبت می دهد.
اما بخش بحثبرانگیزتر نگاه او، به اعتیاد به طور کلی مربوط می شود. ترامپ در مقام سیاست مدار، اعتیاد را بیشتر یک «بحران امنیتی و اجتماعی» توصیف کرده تا یک مسئله درمانی. او در دوره ریاستجمهوری اش بر تشدید برخورد با قاچاق مواد مخدر، به ویژه بحران اپیوئیدها در آمریکا، تأکید داشت و بیشتر بر سیاست های کنترلی و قضایی تکیه میکرد تا رویکردهای روان درمانی یا کاهش آسیب.
این ترکیبِ «پرهیز شخصی از الکل» و «نگاه سختگیرانه به اعتیاد»، باعث شده تصویر او در این حوزه دو لایه باشد: از یکسو فردی که خود را کاملاً دور از مصرف الکل معرفی می کند، و از سوی دیگر سیاست مداری که اعتیاد را بیشتر با قانون و کنترل پاسخ می دهد تا درمان و مداخله روانی.
در نهایت، منتقدان می گویند این رویکرد ممکن است بعد انسانی و درمان محور اعتیاد را کمرنگ کند، در حالی که حامیانش آن را نشانه «قاطعیت در برابر بحران مواد مخدر» می دانند.
برای ورود به صفحه اینستاگرام کلیک کنید.
تمام مطالب سایت اختصاصی و توسط تحریریه خط سلامت تولید شده است، استفاده با ذکر منبع و لینک دهی بلامانع است
