به گزارش خط سلامت در مراسم We, Robot که توسط شرکت تسلا برگزار شد، چندین نمونه از ربات انساننمای Optimus در میان مهمانان حضور داشتند. این رباتها با بازدیدکنندگان تعامل میکردند، نوشیدنی ارائه میدادند، به سؤالات پاسخ میدادند و حتی در فعالیتهایی مانند بازی و گفتوگو شرکت میکردند.
نمایش تواناییهای اپتیموس باعث شد بسیاری از حاضران تصور کنند تسلا به مرحلهای نزدیک شده است که در آن رباتها میتوانند بهطور کاملاً مستقل در محیطهای انسانی فعالیت کنند. اما پس از انتشار ویدئوهای مراسم، برخی افراد نسبت به میزان استقلال واقعی این رباتها سؤالهایی مطرح کردند.
یکی از شرکتکنندگان در رویداد ادعا کرد که متوجه شده در بعضی لحظات، یک انسان از راه دور عملکرد اپتیموس را کنترل یا هدایت میکند؛ روشی که در صنعت رباتیک با عنوان Teleoperation یا Tele-ops شناخته میشود.
در این روش، یک اپراتور انسانی میتواند از راه دور به ربات کمک کند؛ برای مثال تصمیمگیریهای پیچیده، پاسخ دادن به گفتوگوها یا کنترل حرکات ظریف را برعهده بگیرد. این فناوری در توسعه رباتهای پیشرفته امری غیرمعمول نیست و بسیاری از شرکتهای رباتیک از آن برای آموزش، آزمایش و بهبود سیستمهای هوش مصنوعی استفاده میکنند.
Adam Jonas، تحلیلگر مؤسسه مورگان استنلی، نیز اشاره کرده بود که رباتهای تسلا در این نمایشها احتمالاً به نوعی از کمک انسانی از راه دور (tele-ops) متکی بودهاند.
برخی نشانهها باعث تقویت این گمانهزنیها شد:
- تفاوت در صداهای رباتها: برخی اپتیموسها صداهایی متفاوت داشتند که باعث شد عدهای احتمال دهند پاسخها توسط افراد مختلف تولید میشود.
- سرعت پاسخدهی بسیار بالا: واکنشهای سریع و طبیعی در مکالمه، برای یک سیستم کاملاً مستقل هوش مصنوعی در محیط واقعی، بسیار پیشرفته به نظر میرسید.
- هماهنگی کامل صدا و حرکت: هماهنگی دقیق بین صحبت کردن و حرکات بدن ربات، برخی کارشناسان را به این فکر انداخت که ممکن است بخشی از عملکردها توسط انسان هدایت شود.
با این حال، استفاده از کنترل انسانی لزوماً به معنی «فریب» یا شکست فناوری نیست. بسیاری از شرکتهای رباتیک در مراحل آزمایشی از انسانها برای نظارت و کمک به ربات استفاده میکنند. این کار به مهندسان اجازه میدهد داده جمعآوری کنند و الگوریتمهای هوش مصنوعی را بهتر آموزش دهند.
تسلا نیز اعلام کرده است که هدف نهایی اپتیموس، ساخت رباتی کاملاً خودمختار است که بتواند کارهای روزمره را بدون دخالت انسان انجام دهد. اما فاصله میان یک نمایش آزمایشی کنترلشده و یک ربات کاملاً مستقل که بتواند در دنیای واقعی کار کند، هنوز یکی از بزرگترین چالشهای علم رباتیک است.
نکته علمی:
در دنیای رباتیک، مرز میان «ربات هوشمند» و «ربات با کمک انسان» بسیار مهم است. بسیاری از فناوریهای پیشرفته ابتدا با همکاری انسان و ماشین توسعه پیدا میکنند؛ همانطور که خودروهای خودران نیز سالها با سیستمهای کمکی و نظارت انسانی آموزش دیدهاند.
بنابراین سؤال اصلی درباره اپتیموس فقط این نیست که «آیا انسان پشت آن بوده است؟» بلکه این است: چه مقدار از عملکرد ربات حاصل هوش مصنوعی خودمختار است و چه مقدار حاصل توانایی انسانهایی که هنوز پشت صحنه به آن کمک میکنند؟
پایان خبر برای ورود به صفحه اینستاگرام دکتر مریم سامانی (روانشناس بالینی) کلیک کنید.تمام مطالب سایت اختصاصی و توسط تحریریه خط سلامت تولید شده است، استفاده با ذکر منبع و لینک دهی بلامانع است
