قرص اس سیتالوپرام مغز افراد مضطرب اجتماعی را دوباره فعال می کند؟

​یک مطالعه در فنلاند نشان می دهد که افراد مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی فعالیت کمتری در ناحیه جلوی تحتانی چپ مغز هنگام پردازش صفات منفی مرتبط با خود نشان می دهند. درمان کوتاه مدت با اس سیتالوپرام توانست این فعالیت مغزی را به سطح نرمال نزدیک کند. این ناحیه مغز با گفتار درونی و پردازش خود بازتابی مرتبط است، بنابراین به نظر می رسد اسیتالوپرام با بهبود پردازش نشانه های اجتماعی منفی، می تواند بخشی از علائم اضطراب اجتماعی را کاهش دهد. نتایج این تحقیق می تواند راهنمایی برای درک بهتر مکانیزم های عصبی و درمان دارویی اختلال اضطراب اجتماعی باشد.

اسیتالوپرام چگونه بر مغز افراد مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی اثر می گذارد؟

به گزارش خط سلامت افراد مبتلا به اضطراب اجتماعی هنگام پردازش صفات منفی درباره خود فعالیت کمتری در ناحیه جلوی تحتانی چپ مغز نشان می دهند. مصرف اسیتالوپرام این فعالیت را افزایش داده و به سطح نرمال نزدیک می کند، که می تواند پردازش نشانه های منفی اجتماعی و علائم اضطراب را بهبود بخشد.

اختلال اضطراب اجتماعی یک وضعیت سلامت روانی است که با ترس شدید و پایدار از موقعیت های اجتماعی که ممکن است در آن فرد مورد قضاوت، خجالت یا بررسی دیگران قرار گیرد، مشخص می شود. افراد مبتلا به این اختلال از سخنرانی در جمع، ملاقات با افراد جدید، مشاهده شدن هنگام غذا خوردن یا کار کردن و بسیاری موقعیت های مشابه می ترسند. اضطراب آنها نامتناسب با تهدید واقعی موقعیت است و حتی زمانی که فرد متوجه می شود این ترس بیش از حد است، ادامه می یابد.

علائم جسمانی اضطراب اجتماعی شامل سرخ شدن، تعریق، لرزش، ضربان قلب سریع، حالت تهوع یا دشواری در صحبت کردن است. به دلیل این علائم، افراد مبتلا به اضطراب اجتماعی تمایل دارند به طور کلی از موقعیت های اجتماعی اجتناب کنند یا با استرس شدید آنها را تحمل کنند.

اختلال اضطراب اجتماعی معمولاً در نوجوانی یا اوایل بزرگسالی آغاز می شود، اگرچه ممکن است در هر سنی رخ دهد. این اختلال از خجالت عادی متمایز است، زیرا باعث اختلال قابل توجه و رنج شدید می شود. این اختلال با باورهای منفی درباره خود، مانند ترس از ناتوان به نظر رسیدن یا رد شدن، همراه است.

راسموس رینه، نویسنده مطالعه، و همکارانش قصد داشتند تفاوت بین افراد مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی و افراد سالم را در هنگام پردازش اطلاعات مرتبط با خود بررسی کنند، یعنی وقتی در حال ارزیابی اطلاعات نسبت به خود هستند. آنها همچنین می خواستند ببینند اسیتالوپرام، دارویی که معمولاً برای درمان افسردگی و اختلالات اضطرابی تجویز می شود، چگونه این فعالیت را تغییر می دهد.

تحلیل نهایی شامل ۳۵ فرد تشخیص داده شده با اختلال اضطراب اجتماعی و ۱۶ فرد سالم بود. میانگین سنی آنها ۲۵ سال بود. از گروه مبتلا به اضطراب اجتماعی، ۲۷ نفر و از گروه سالم، ۷ نفر زن بودند.

شرکت کنندگان مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی به طور تصادفی به دو گروه تقسیم شدند. یک گروه روزانه ۱۰ میلی گرم اسیتالوپرام به مدت ۷ روز دریافت کرد، در حالی که گروه دیگر قرص هایی با ظاهر مشابه ولی بدون مواد فعال (دارونما) برای همان مدت دریافت کرد. مطالعه دو سویه کور بود، به این معنا که شرکت کنندگان نمی دانستند که اسیتالوپرام یا دارونما دریافت می کنند و این موضوع برای محققانی که مستقیماً با آنها تعامل داشتند نیز ناشناخته بود.

در حالی که شرکت کنندگان تحت تصویربرداری تشدید مغناطیسی عملکردی (fMRI) قرار داشتند، یک مجموعه از وظایف پردازش مرتبط با خود را انجام دادند. نویسندگان مطالعه از هر شرکت کننده خواستند تصور کند که گروهی درباره او با استفاده از صفت نمایش داده شده روی صفحه صحبت می کنند و سپس بسته به اینکه صفت را مثبت یا منفی می دید، پاسخ دهد.

مجموعاً ۶۰ صفت مربوط به ویژگی های مثبت و منفی شخصیت و ۲۰ کلمه خنثی (۱۰ بار کلمه «چپ» و ۱۰ بار کلمه «راست») ارائه شد. همچنین مجموعه ای از تصاویر fMRI در حالت استراحت (resting-state fMRI) گرفته شد.

نتایج نشان داد که گروه مبتلا به اضطراب اجتماعی تفاوت کمتری در فعالیت ناحیه جلوی تحتانی چپ مغز هنگام پردازش صفات منفی در مقایسه با صفات مثبت نسبت به گروه سالم نشان داد. در گروهی که درمان با اسیتالوپرام را دریافت می کرد، این تفاوت افزایش یافت.

تفاوت در سطح فعالیت در ژیروس پیش مرکزی هنگام پردازش صفات منفی و خنثی نیز در گروه اضطراب اجتماعی کمتر بود.

نتیجه

اختلال اضطراب اجتماعی ممکن است با کاهش فعالیت ناحیه جلوی تحتانی چپ مغز نسبت به نشانه های اجتماعی منفی مرتبط با خود همراه باشد. اسیتالوپرام ممکن است چنین فعالیتی را نرمال کند. از آنجا که ناحیه جلوی تحتانی چپ با گفتار درونی هنگام انجام وظایف خود بازتابی مرتبط است، افزایش فعالیت ممکن است با باز ارزیابی نشانه های اجتماعی منفی مرتبط باشد.

این مطالعه به درک علمی اثرات اسیتالوپرام در افراد مبتلا به اختلال اضطراب اجتماعی کمک می کند. با این حال، مطالعه بر روی نمونه نسبتاً کوچکی انجام شد و نتایج در نمونه های بزرگ تر ممکن است متفاوت باشد.

تمام مطالب سایت اختصاصی و توسط تحریریه خط سلامت تولید شده است، استفاده با ذکر منبع و لینک دهی بلامانع است