حلقه ازدواج نه تنها نمادی از عشق و پیوند است، بلکه نشان دهنده احساس مسؤولیت و تعهد زوجین به یکدیگر نیز به شمار می آید. اما در جوامع مختلف، عادات و نگرش های متفاوتی نسبت به استفاده از حلقه ازدواج وجود دارد. برخی مردان به این حلقه کم توجهی می کنند، در حالی که زنان به آن اهمیت بیشتری می دهند. این مقاله به بررسی دلایل و پیامد های عدم استفاده از حلقه ازدواج و تأثیر آن بر رابطه زناشویی می پردازد.
به گزارش خط سلامت هیچ کس دقیقاً نمی داند از چه زمانی و با چه ابتکاری حلقه ازدواج را در دست کردن ابداع شد. اما آنچه مسلم است این حلقه از همان زمانها علامت کمال و ارتباط تنگاتنگ دو نفر را نشان می داد.
مصری ها نخستین کسانی بودند که در مراسم ازدواج شان حلقه انگشتری به دست کردند. در نوشته های هیروگلیف تصویری از مصریان به چشم می خورد که حلقه را به نشانه ابدی شدن و جاودانه ماندن به کاری برده اند گویا مصریان اعتقاد داشته اند که پس از ایجاد پیوند زناشویی برای ماندگاری و پایداری و ابدی شدن آن پیوند باید حلقه به دست کرد.
پس از آن در سال 900 میلادی مسیحیان شروع به دست کردن حلقه ی انگشتری کردند .
در آن زمانها اعتقاد بر این بود که رگ مهمی از انگشت میگذرد که مستقیماٌ به قلب مربوط است وبرای ایجاد حس عشق و محبت و پیوند این انگشت جایگاه ویژه ای دارد. برای همین بود که این انگشت از دست چپ انتخاب شد تا این نشان پایداری وابدی پیوسته به قلب زن و شوهر مرتبط و متصل است.
این روزها بیشتر دختر و پسران جوان در همان مراحل نخست نامزدی در فکر انتخاب حلقه انگشتری ویژه ای برای ازدواج هستند.این جوانان با تصور اینکه همسرشان با دیدن حلقه ازدواج همواره به یاد او خواهد ماند و هیچگاه او را فراموش نخواهد کرد،احساس خوبی هنگام انتخاب حلقه ازدواج دارند. همچنین عده ای از همسران که حساس تر،مقیدتر را احیاناً حسودتر و نگران تر هستند،نشستن این حلقه روی انگشت جفت خود نفس راحتی خواهند کشید زیرا وجود این حلقه بیانگر این حقیقت است که فرد تعهدی را در قبال همسر خود دارد.
متخصصان معتقدند: وجود حلقه ازدواج در انگشت فردی که ازدواج کرده است، علاوه بر ایجاد حس محبت و پیوند با همسرش ،بیانگر احساس مسؤولیت ،زوجیت،همسری و توجه به تعهداتی است که یک فرد در برابر خانواده اش دارد.
آنها می گویند:فردی که به هر دلیلی حلقه ازدواج در دست نمی کند و یا با عنوان کردن اینکه عادت به دست کردن انگشتر ندارد و یا فراموش می کند که انگشتر به دست کند،فردی است که زیاد پایبند علایق زندگی نیست و یا نسبت به آنها توجه چندانی ندارد.
اغلب دیده شده که آقایان بیشتر در این مورد کم توجهی نشان می دهند و زنان توجه و علاقه بیشتری نسبت به دست کردن حلقه ازدواج دارند. زیرا زنان بیشتر از مردان از تحول عاطفی که پس از ازدواج در آنان پدید می آید،علاقه مند هستند ولی مردان اغلب پس از ازدواج به دلیل افزایش مسؤولیت نسبت به این مسأله بی توجه هستند.به همین دلیل است که آن تحول عاطفی در وجود آنان کم رنگ می شود.
متخصصان امور اجتماعی بر این عقیده اند در جوامعی که زن و شوهر از آغاز ازدواج تا پایان عمر با به دست کردن حلقه ازدواج وفاداری و پیوند خود را به همسرش نشان می دهد،زندگی شان استوار تر و پیوند عاطفی شان پر رنگ تر است.
مهسا زنی 45 ساله است. او در حالیکه حلقه ازدواج اش را در دست می چرخاند می گوید: شوهرم تنها چند روز بعد از ازدواج حلقه به دست کرد وقتی به او اعتراض کردم به من گفت حلقه به انگشت اش فشار می آورد. یکسال بعد در زمان سالگرد ازدواج شان حلقه بزرگتری برایش تهیه کردم ولی از دست کردن آن هم طفره می رفت تا اینکه متوجه شدم او علاقه ای به دست کردن حلقه ازدواج ندارد.
این زن می گوید:نمی دانم چرا شوهرم دوست ندارد حلقه به دست کند. خودم فکر می کنم او نسبت به من بی توجه است و شاید دوست ندارد که به یاد من باشد یا اینکه کسی بداند که او ازدواج کرده و متأهل است.
عدم دست کردن حلقه باعث ایجاد سوء تفاهماتی بین زوجین می شود و به گونه ای منجر به ایجاد فاصله و ناراحتی در آنان می شود.
مردی 38 ساله که از 10 سال قبل ازدواج کرده در مورد اینکه چرا حلقه ازدواج در دست نمی کند گفت:زنان حتی قبل از ازدواج به دست کردن حلقه انگشتری عادت دارند و به همین علت،چون از آن به عنوان زیور استفاده می کنند و به زیبایی دست خود نیز اهمیت می دهند،با رغبت بیشتری اقدام به دست کردن حلقه ازدواج می کنند،ولی مردان کمتر به انجام این کار عادت دارند. هر چند نمی شود به این علت عدم دست کردن.
حلقه ازدواج را توجیه کرد ولی خب زنان باید در این مورد شوهران را کمتر تحت فشار قرار دهند اگر قرار باشد من از ترس همسرم و یا به خاطر اینکه او دوست دارد حلقه ازدواج به دست کنم ،خب طبیعی است که یا هیچگاه این کار را نمی کنم و یا اینکه تنها جلوی همسرم این کار را انجام می دهم.
کارشناسان معتقدند در جامعه ما بر خلاف جوامع دیگر هنوز این مشکل باقی مانده است. زیرا مردان وزنان در بیشتر جوامع پس از ازدواج نه تنها حلقه انگشتری را همواره در انگشت خود دارند و به نوعی در برابر هم احساس یگانگی،مسؤولیت و پیوند را بیشتر دارند. زوج هایی که از همان ابتدا بر اساس احترام به این سنت و عقیده حلقه انگشتری به دست می کنند ،در شرایط سخت و دشوار و در لحظات عاطفی بیشتر در کنار هم هستند.
یک زن که پنج سال از زندگی مشترکش گذشته است با لبخند می گوید:شوهرم به حلقه ازدواج به عنوان حلقه بندگی نام می برد. او می گوید هر کس که ازدواج می کند ناگزیر باید این بندگی را به جا بیاورد و دست کردن آن به نوعی مهر تایید زدن بر این مسأله است،ولی به اعتقاد من اینطور نیست شاید بتوان گفت حلقه ازدواج نشانگر ارتباط تنگاتنگ و دایره وار غیر گسستگی میان زن وشوهر است و هرگز نمی توان از این دور خارج شد و بیرون رفت.
زنی جوان در مورد اینکه علاقه اش به چه نوع حلقه ای است،می گوید: من حلقه های پر از نگین را دوست دارم و حلقه ای که به نوعی باعث شود تا مرا از دیگران متمایز کند.
زنان اغلب دوست دارند تا حلقه ازدواج شان به گونه ای با دیگر حلقه ها متفاوتی باشد و نوعی برجستگی و جایگاه را برای آنان ایجاد کند،در حالیکه مردان اغلب به حلقه های ساده تر تمایل دارند.
اگر می خواهید زندگی تان،پیوند و همسرتان را با رضایت کامل در کنار خود داشته باشید و به او بفهمانید برای ابدی شدن و پایداری در کنار او خوشحال و خرسند هستید حتماً حلقه ازدواج به دست کنید.
والدین اگر در این مورد حساسیت لازم را نشان دهند مطمئناً به فرزندان خود به صورت غیر مستقیم این مسأله را آموزش می دهند.
زنی پس از سی سال زندگی مشترک در برابر سؤال که از او می کنم،با چشمانی که پر از اشک شده می گوید:همانطور که مردان از اینکه لحظه ای همسرشان فراموش کند که حلقه ازدواج به دست نکند دیگر و ناراحت می شوند و از خود عکس العمل نشان می دهند،کاش برای لحظه ای هم به خود فکر می کردند،در این صورت بود که حتماً به همسر خود حق می دادند که از حلقه به دست نکردن آنها معترض باشد.
برای ورود به صفحه اینستاگرام کلیک کنید.تمام مطالب سایت اختصاصی و توسط تحریریه خط سلامت تولید شده است، استفاده با ذکر منبع و لینک دهی بلامانع است
