مطالعه روانشناسی نشان می دهد که مسیر و نوسانات یک رابطه ، بیشتر از کیفیت آن در یک لحظه خاص، سرنوشت آینده رابطه را تعیین می کند. تحقیقات، از جمله مطالعه برایان اوگولسکی و همکارانش روی 376 زوج، نشان می دهد که تعهد افراد به ازدواج در طول زمان نوسان می کند و این نوسانات پیش بینی کننده نتایج رابطه آینده هستند.
به گزارش خط سلامت محققان چهار الگوی تعهد متمایز را شناسایی کردند: دراماتیک، مشارکت محور، درگیر اجتماعی و دارای درگیری، که هر کدام پیامدهای متفاوتی برای پایداری و پیشرفت رابطه دارند. نتایج نشان می دهد که تمرکز روی شریک زندگی و تعامل مثبت با شبکه اجتماعی می تواند احتمال پیشرفت رابطه را افزایش دهد، در حالی که نوسانات شدید و تعامل بیش از حد با دوستان ممکن است خطر جدایی را بالا ببرد. این یافته ها نشان می دهند که برای پیش بینی آینده رابطه، نگاه به مسیر و تغییرات تعهد در طول زمان اهمیت بیشتری از بررسی لحظه ای کیفیت رابطه دارد.
پیش بینی آینده رابطه دیگر تنها بر اساس لحظات کوتاه نیست. مطالعه ای جدید نشان می دهد که فراز و نشیب های رابطه و تغییرات تعهد افراد به ازدواج در طول زمان، کلید فهم سرنوشت رابطه عاشقانه است.
چگونه می توان سرنوشت یک رابطه را پیش بینی کرد؟
تحقیقات روانشناسی نشان می دهند که فراز و نشیب های رابطه و تغییرات تعهد افراد به ازدواج در طول زمان، مهم تر از کیفیت لحظه ای رابطه برای پیش بینی آینده آن هستند. مطالعه روی 376 زوج چهار الگوی تعهد را شناسایی کرد: دراماتیک، مشارکت محور، درگیر اجتماعی و دارای درگیری. زوج هایی که تمرکز بیشتری روی شریک زندگی دارند و تعامل مثبت با خانواده و دوستان دارند، شانس بالاتری برای پیشرفت رابطه دارند، در حالی که نوسانات شدید و تعامل بیش از حد با شبکه اجتماعی خطر جدایی را افزایش می دهد. مسیر گذشته رابطه، چه هموار و چه پر نوسان، بهترین بینش را درباره آینده آن ارائه می کند.
زنگ عروسی یا دوباره مجردی: روانشناسی پیش بینی می کند که رابطه شما به کجا می رود؟
برای دانستن سرنوشت رابطه تان، فراز و نشیب ها ممکن است بیشتر از کیفیت آن در یک لحظه خاص مهم باشند.
آیا او یکی است؟ میدونی... اونی که باید به پدر و مادرم معرفی کنم، اونی که باید باهاش نقل مکان کنم، کسی که باهاش تشکیل خانواده دادم، کسی که باید ازدواج کرد؟ در نقطه ای از هر رابطه دوستی، نسخه ای از این سوالات را از خود می پرسید.
البته شما روی پیش بینی سرنوشت رابطه خود سرمایه گذاری کرده اید. محققان روانشناسی نیز علاقه مند هستند. آیا نشانه های قابل تشخیصی وجود دارد که می تواند پیش بینی کند که یک رابطه به کجا می رود؟ معمولاً محققان سعی کرده اند این سؤال را با اندازه گیری برخی از جنبه های یک رابطه در یک لحظه در زمان معمای حل کنند و سپس ببینند که چگونه آن اندازه گیری با نتایج رابطه ماه ها یا سال ها بعد همزمان می شود. به عنوان مثال، گروهی دریافتند که کسالت بیشتر اکنون نه سال بعد رضایت کمتری از رابطه را پیش بینی می کند.
این نوع اندازه گیری های تک شات مفید هستند، اما احساس شما در مورد هر جنبه ای از رابطه شما در طول زمان در نوسان است. برخی از محققان، از جمله Ximena Arriaga در دانشگاه پوردو، پیشنهاد کرده اند که روش معمول اندازه گیری یک لحظه در زمان ممکن است به طور کامل تجربه رابطه را نشان ندهد. نگاه کردن به الگوهای تغییر با توسعه رابطه ممکن است آشکارتر باشد.
برای دانستن سرنوشت رابطه تان، فراز و نشیب ها ممکن است بیشتر از کیفیت آن در یک لحظه خاص مهم باشند. مطالعه ای در سال 2015 این سوال را با ردیابی اینکه چگونه رابطه در طول زمان از طریق تغییر حس های خود افراد در مورد سمت و سو حرکت می کنند، بررسی کرد.
ترسیم مسیر عشق، واقعی یا غیر واقعی
برخی از روزها احساس می کند که رابطه شما همیشه شاد خواهد بود، در حالی که روزهای دیگر احساس می کند که هرگز بعد از آن شادی نخواهد داشت. محققان احساس شما را در مورد اینکه آیا رابطه شما در نهایت منجر به ازدواج می شود یا خیر را تعهد شما به ازدواج می نامند.
اگر بتوانید داستان رابطه خود را ترسیم کنید، چگونه به نظر می رسید؟ شاید یک خط مستقیم و صعودی نشان دهنده پیشرفت ثابت باشد؟ یا شاید یک خط منحنی که نشان می دهد در طول مسیر به برجستگی هایی برخورد کرده اید؟ این مسیر است که ممکن است بر چگونگی پایان داستان شما تأثیر بگذارد.
در مطالعه اخیر، محقق برایان اوگولسکی و همکارانش این فرضیه را مطرح کردند که چگونه تعهد افراد به ازدواج در طول زمان نوسان می کند، نتایج رابطه آینده را پیش بینی می کند. برای آزمایش این ایده، مصاحبه کنندگان 376 زوج قرار ملاقات در اواسط دهه 20 را نمودار کردند که نشان می داد چگونه احتمال ازدواج آنها (محور عمودی بین 0٪ تا 100٪ متغیر بود) در طول زمان (زمان در ماه ها در محور افقی ظاهر می شد).
مصاحبه کننده تاریخ های کلیدی را ترسیم کرد و اشاره کرد که احتمال ازدواج در کجا تغییر کرده است، بهتر یا بد. به عنوان مثال، گذراندن زمان زیاد با دوستان، دعوا کردن یا فقط متفاوت بودن بیش از حد می تواند تعهد به ازدواج را تحریک کند. برعکس، ملاقات با خانواده شریک زندگی، گذراندن زمان زیادی با هم، داشتن اشتراکات زیاد و دریافت بازخورد مثبت از دوستان یا خانواده می تواند باعث تعهد به عروسی شود.
شرکت کنندگان نمودارهای خود را از طریق مصاحبه های کوتاه برای هر یک از هفت ماه آینده به روز کردند و نه ماه پس از شروع مطالعه با مصاحبه نهایی به پایان رسیدند. شرکت کنندگان همچنین اطلاعاتی در مورد تغییرات در وضعیت رابطه ارائه کردند - مانند انتقال از قرار ملاقات به جدایی، از قرارگاه به گاه به گاه به جدی، از قرار جدی به نامزدی و غیره.
محققان نمودارها را برای تعداد نقاط عطف یا تغییرات در تعهد به ازدواج تجزیه و تحلیل کردند، به ویژه به هر رکود یا زمان هایی که شانس ازدواج کاهش می یابد اشاره کردند. آنها همچنین شیب یا درجه تغییر را در طول نقاط عطف بررسی کردند تا ببینند آیا اوضاع به سرعت در حال افزایش است، به آرامی فرسایش می یابد یا هر یک از مسیرهای دیگری را که یک رابطه می تواند دنبال کند، دنبال می کند.
همیشه بالا و پایین وجود دارد، اما مسیر چیست؟
تقسیم انواع تعهد به چهار گروه
با استفاده از بازخورد ماهانه شرکت کنندگان، محققان چهار الگوی تعهد متمایز را شناسایی کردند.
دراماتیک (34٪ از نمونه) :
این گروه یک نوع رابطه "بالا و پایین" داشتند، با رکودهای بیشتر و تغییرات شدیدتر در تعهد نسبت به سایر گروه ها. این افراد زمان بیشتری را دور از هم می گذراندند و نظرات کمتری نسبت به رابطه داشتند و خانواده و دوستانشان کمتر از رابطه آنها حمایت می کردند.
مشارکت محور (30 درصد از نمونه) :
این گروه رویکرد "شریک من مرکز جهان من است" به تعهد داشتند و رکود بسیار کمی را تجربه کردند. تغییر تعهد آنها به این بستگی داشت که چقدر می توانند با هم بگذرانند.
درگیر اجتماعی (19٪ از نمونه) :
این گروه تغییرپذیری بسیار کمی و رکود کمتری را نسبت به گروه های دراماتیک و پر درگیری تجربه کرد. زمانی که تغییرات اتفاق افتاد، تا حد زیادی بر اساس میزان تعامل با شبکه اجتماعی آنها و نظر آن دوستان و خانواده در مورد رابطه تعیین می شد.
دارای درگیری (12٪ از نمونه) :
این گروه شامل جنگجویان است. این گروه نیز مانند گروه نمایشی، رکودهای زیادی داشت. اندازه تغییرات آنقدر تند نبودند، اما به دلیل تضاد در رابطه نامتناسب بودند. افراد حاضر در این خوشه نیز نسبت به گروه متمرکز بر شریک، چیزهای مثبت کمتری را در مورد رابطه برای گفتن گزارش کردند و حمایت کمتری از طرف خانواده و دوستان نسبت به گروه درگیر اجتماعی داشتند.
درست مانند تبدیل کل شخصیت خود به یک رنگ یا یک سری حروف، قرار دادن رابطه شما در یکی از چهار دسته بندی مرتب جذابیت بصری دارد. با این حال طبقه بندی ساده سازی است. رابطه و تجربیات روانشناختی ما به گونه ای پیچیده است که مقوله ها یا گروه های اساسی را به چالش می کشد. هر رابطه ای نمی تواند به طور منظم در این چهار دسته قرار گیرد. با این حال، آنها یک چارچوب برای درک چگونگی پیشرفت رابطه ارائه می دهند.
پس آیا رابطه من محکوم به فناست؟
نکته مهم این است که دانستن اینکه چگونه تعهد به ازدواج در طول زمان تغییر کرده است، نسبت به معیار اساسی کیفیت رابطه در اولین مصاحبه، پیش بینی کننده بهتری برای نتایج رابطه بود.
احتمال جدایی افراد در گروه نمایشی بیش از دو برابر هر یک از سه گروه دیگر بود. آنهایی که در گروه متمرکز بر شریک زندگی بودند نسبت به گروه نمایشی احتمال بیشتری برای پیشرفت رابطه خود داشتند (به عنوان مثال، پیشرفت از قرار ملاقات معمولی به جدی) در حالی که گروهی که درگیر تعارض بودند احتمال بیشتری داشت که وضعیت رابطه خود را در مقایسه با گروه نمایشی.
در مجموع، این نتایج نشان می دهد که خوب است که بر شریک زندگی متمرکز باشید، اما خیره کننده نیست. به عبارت دیگر، کسانی که مکرراً نوسانات قابل توجهی را در تعهد خود تجربه می کنند، باید در مورد پایداری بلندمدت رابطه نگران باشند. گروه نمایشی ممکن است به ویژه در معرض جدایی قرار گیرند زیرا آنها ارتباط زیادی با شبکه اجتماعی خود دارند. برخی از این دوستان ممکن است به عنوان رابطه "پشت سوزنده" عمل کنند که در آن فرد برای احتمال شروع یک رابطه بعدی ارتباط برقرار می کند.
رابطه با سرعت های متفاوت و در الگوهای مختلف حرکت می کنند. چه رابطه شما به سرعت پیش می رود یا آهسته، هموار یا کمی سخت بوده است، این تحقیق نشان می دهد که چگونه مسیر گذشته رابطه شما می تواند نگاهی اجمالی به آینده آن داشته باشد.
برای ورود به صفحه اینستاگرام کلیک کنید.تمام مطالب سایت اختصاصی و توسط تحریریه خط سلامت تولید شده است، استفاده با ذکر منبع و لینک دهی بلامانع است
