به گزارش خبرنگار خط سلامت، کاهش میل یا دفعات رابطه جنسی در روابط طولانی مدت اتفاق عجیبی نیست؛ اما آیا هر رابطه ای که کمتر شده، لزوما ناموفق یا خسته کننده است؟ پژوهش های تازه نشان می دهند پاسخ این پرسش پیچیده تر از یک «بله» یا «خیر» ساده است.
گاهی زوج ها همچنان با یکدیگر رابطه جنسی دارند، اما صمیمیت جنسی برای آنها به فعالیتی قابل پیش بینی، وظیفه گونه یا فاقد هیجان تبدیل شده است. در برخی روابط نیز تفاوت میان میزان میل دو نفر، استرس، خستگی، مشکلات جسمی، تعارض های حل نشده یا تغییرات زندگی باعث کاهش نزدیکی می شود.
نکته مهم این است که کم شدن دفعات رابطه با از بین رفتن رضایت جنسی یکسان نیست. ممکن است زوجی رابطه جنسی کمتری داشته باشد، اما هر دو نفر از وضعیت خود راضی باشند. در مقابل، ممکن است دفعات رابطه زیاد باشد، ولی یکی از طرفین احساس فشار، بی توجهی یا نارضایتی کند.
کسالت جنسی دقیقا از کجا می آید؟
کسالت جنسی فقط به معنای تکرار یک رفتار نیست. این احساس می تواند زمانی شکل بگیرد که رابطه دیگر کنجکاوی، توجه و مشارکت عاطفی دو طرف را بر نمی انگیزد.
پژوهشی که در سال ۲۰۲۳ روی ۱۲۲۳ فرد دارای رابطه طولانی مدت انجام شد، نشان داد کسالت جنسی و میل جنسی در همه افراد الگوی یکسانی ندارند. در این مطالعه، مدت رابطه به تنهایی توضیح دهنده تفاوت ها نبود و رضایت جنسی یکی از مهم ترین عوامل مرتبط با الگوهای کسالت و میل محسوب می شد.
بنابراین، نمی توان فقط با شمارش سال های ازدواج درباره کیفیت زندگی جنسی یک زوج قضاوت کرد.
آیا تعداد دفعات رابطه معیار خوشبختی است؟
تصور رایجی وجود دارد که زوج های خوشحال باید دفعات رابطه جنسی بیشتری داشته باشند؛ با این حال، عدد واحد و طبیعی برای همه زوج ها وجود ندارد.
نتایج مطالعه ای در سال ۲۰۲۵ روی بیش از ۲۱۰۰ زوج نشان داد میان دفعات رابطه و رضایت عاطفی ارتباط وجود دارد، اما زوج ها در الگوهای متفاوتی قرار می گیرند. عواملی مانند تعهد، کیفیت ارتباط، خود افشایی و تعارض های زوجی نیز با رضایت از رابطه ارتباط دارند.
به بیان ساده، پرسش اصلی این نیست که چند بار رابطه داریم؟؛ بلکه باید پرسید: آیا هر دو نفر از این وضعیت احساس رضایت، امنیت و نزدیکی می کنند؟
وقتی میل دو نفر برابر نیست
دکتر مریم سامانی روانشناس بالینی و استاد دانشگاه می گوید: یکی از چالش های رایج در روابط طولانی مدت، ناهماهنگی میل جنسی است؛ یعنی یکی از زوجین بیشتر یا کمتر از دیگری خواهان رابطه است.
وی اضافه می کند: این تفاوت لزوما نشانه بی علاقگی، خیانت یا پایان عشق نیست. میل جنسی می تواند تحت تاثیر خواب، فشار کاری، سلامت روان، داروها، تغییرات هورمونی، بارداری، فرزند پروری، یائسگی، درد، بیماری های جسمی و کیفیت رابطه قرار گیرد.
انجام رابطه از روی اجبار، ترس یا احساس بدهکاری راه حل سالمی نیست. رضایت و موافقت آزادانه هر دو نفر باید در تمام مراحل رابطه حفظ شود.
آیا برای بازگشت هیجان باید سراغ تجربه های عجیب رفت؟
تازگی همیشه به معنای تغییر شریک جنسی یا انجام رفتارهای پر خطر نیست. گاهی آنچه رابطه را فرسوده می کند، نه تکرار ظاهری، بلکه کاهش توجه به تجربه درونی طرف مقابل است.
هر دو نفر در طول زندگی تغییر می کنند. بدن، خلق و خو، اعتماد به نفس، نگرانی ها و ترجیحات آنها ثابت نمی ماند. اگر زوج ها درباره این تغییرات کنجکاو بمانند، حتی یک تجربه آشنا نیز می تواند معنای تازه ای پیدا کند.
در مقابل، جستجوی هیجان از طریق رابطه خارج از توافق زوجین ممکن است اعتماد، امنیت روانی و سلامت جنسی را به خطر بیندازد. اگر دو نفر درباره مرزهای رابطه اختلاف دارند، گفتگوی روشن یا کمک گرفتن از متخصص، انتخاب مسئولانه تری از پنهان کاری است.
چرا بعضی تکرارها همچنان لذت بخش هستند؟
دکتر مریم سامانی روانشناس بالینی و استاد دانشگاه می گوید: انسان همیشه از تکرار خسته نمی شود. بسیاری از ما بارها به موسیقی محبوب خود گوش می دهیم، غذای آشنایی را سفارش می دهیم یا به مکانی باز می گردیم که در آن احساس آرامش داریم. در رابطه جنسی نیز آشنایی می تواند به امنیت، اعتماد و شناخت بهتر بدن و خواسته های یکدیگر منجر شود بنابراین، مشکل لزوما تکرار نیست. تکرار زمانی کسالت آور می شود که انتخاب، توجه، گفتگو و ارتباط عاطفی از آن حذف شده باشد.
چگونه کنجکاوی را به رابطه بازگردانیم؟
دکتر مریم سامانی روانشناس بالینی و استاد دانشگاه می گوید: نخستین قدم، گفتگویی بدون سرزنش است. به جای جمله هایی مانند تو دیگر هیچ علاقه ای نداری، می توان گفت: دلم می خواهد درباره صمیمیت خود صحبت کنیم و بدانم این روزها چه احساسی داری. صحبت درباره خواسته ها، نگرانی ها و مرزهای خود در زمانی آرام ، محدود نشدن صمیمیت فقط به نزدیکی جنسی ، برنامه ریزی برای تجربه های مشترک تازه، با رضایت هر دو نفر، تبدیل نشدن رابطه به مسابقه عملکرد یا تعداد دفعات ، توجه به خواب، استرس، داروها، درد و تغییرات هورمونی و مقایسه نکردن زندگی جنسی خود با دیگران یا تصاویر غیر واقعی نکات مهمی است که باید به آن توجه کرد .
چه زمانی باید از متخصص کمک گرفت؟
وی می گوید: اگر کاهش میل یا کسالت جنسی مداوم است، باعث رنج یکی از زوجین شده یا با درد، اختلال عملکرد جنسی، افسردگی، اضطراب، مصرف دارو یا تعارض جدی همراه است، مراجعه به پزشک یا زوج درمانگر آشنا با مسائل جنسی می تواند کمک کننده باشد.
هدف درمان، تحمیل تعداد مشخصی از روابط جنسی نیست؛ بلکه کمک به زوج ها برای شناخت بهتر نیازها، حل تعارض ها و ساختن الگویی رضایت بخش و مورد توافق هر دو نفر است.
گاهی راز نجات یک رابطه جنسی طولانی مدت، فرار از تکرار نیست؛ بلکه دیدن دوباره همان آدم آشنا با نگاهی تازه است.
منابع
de Oliveira, L., Štulhofer, A., Tafro, A., Carvalho, J., & Nobre, P. (2023). Sexual boredom and sexual desire in long-term relationships: A latent profile analysis. The Journal of Sexual Medicine, 20(1), 14–21. https://doi.org/10.1093/jsxmed/qdac018
Johnson, M. D., Li, W., Impett, E. A., Lavner, J. A., Neyer, F. J., & Muise, A. (2025). How are sexual frequency and relationship satisfaction intertwined? A latent profile analysis of male–female couples. Journal of Family Psychology. Advance online publication. https://doi.org/10.1037/fam0001331
پایان خبر برای ورود به صفحه اینستاگرام کلیک کنید.تمام مطالب سایت اختصاصی و توسط تحریریه خط سلامت تولید شده است، استفاده با ذکر منبع و لینک دهی بلامانع است
