دکتر مریم سامانی، روانشناس بالینی و عضو هیات علمی دانشگاه، با تمرکز در زمینه تروما، روانشناسی اجتماعی، زوج درمانی و خیانت، اضطراب، افسردگی و وسواس فکری ـ عملی (OCD)
دکتری روانشناسی
روانشناس بالینی، عضو هیات علمی دانشگاه، مدرس دانشگاه و نویسنده/ تولیدکننده محتوای تخصصی روانشناسی
دکتر مریم سامانی، روانشناس بالینی و عضو هیات علمی دانشگاه، با بیش از یک دهه تجربه در حوزه آموزش دانشگاهی، فعالیت بالینی و تولید محتوای تخصصی روانشناسی است.
حوزه های اصلی فعالیت و تخصص ایشان شامل تروما و آسیب های روانی، روانشناسی اجتماعی، زوج درمانی، خیانت و مسائل مرتبط با روابط زوجین، اضطراب، افسردگی و اختلال وسواس فکری ـ عملی (OCD) است.
دکتر سامانی در فعالیت حرفه ای خود به بررسی عوامل روانشناختی مؤثر بر رفتار فردی و روابط انسانی می پردازد و در زمینه موضوعاتی مانند تأثیر تجربه های آسیب زا بر سلامت روان، الگوهای ارتباطی زوجین، تعارضات عاطفی، پیامدهای خیانت، تنظیم هیجان، اضطراب، افسردگی و وسواس فعالیت می کند.
در کنار فعالیت بالینی و دانشگاهی، ایشان در زمینه آموزش و تولید محتوای علمی و قابل فهم برای عموم نیز فعالیت دارد و تلاش می کند یافته های علمی و پژوهش های معتبر روانشناسی را به زبانی روشن و کاربردی ارائه کند.
مطالب منتشرشده در این صفحه با تمرکز بر روانشناسی، سلامت روان، روابط عاطفی و زوجین، تروما و رفتار اجتماعی و بیماری های روانی تهیه و ارائه می شوند.
خط سلامت: یک زن جوان در روسیه مرد؛ اما چیزی که مرگ او را به یک هشدار جهانی تبدیل کرد، محل کارش بود: مرکزی که برای مقابله با طاعون فعالیت می کند. علت مرگ هنوز مشخص نیست و طاعون نیز در این پرونده تایید نشده، اما همین ابهام کافی بود تا نام بیماری ای دوباره بر سر زبان ها بیفتد که در یکی از سیاه ترین فصل های تاریخ بشر، میلیون ها انسان را کشت و ترس را به اندازه خود بیماری همه گیر کرد. از فرار مردم و قرنطینه گرفته تا خرافه، قتل همسایه و پیدا کردن قربانی برای یک دشمن نامرئی؛ طاعون بارها نشان داد که وقتی انسان از چیزی می ترسد که نمی تواند ببیند، خطر فقط از میکروب نمی آید، از ذهن وحشت زده انسان هم می آید.
خط سلامت: ممکن است دو نفر در ۷۰ سالگی از نظر میزان تغییرات مرتبط با بیماری آلزایمر در مغز، وضعیت نسبتا مشابهی داشته باشند، اما یکی همچنان زندگی روزمره خود را به خوبی مدیریت کند و دیگری با مشکلات واضح حافظه، توجه و تفکر روبه رو باشد. چرا با وجود آسیب مغزی مشابه، علائم شناختی در همه افراد به یک شکل ظاهر نمی شود؟
خط سلامت: گاهی تصمیم خود را تغییر می دهیم، بدون اینکه اطلاعات تازه ای به دست آورده باشیم. مخالفت خانواده، سکوت همکاران یا انتخاب دوستان کافی است تا به قضاوت خود شک کنیم. روان شناسی اجتماعی نشان می دهد پشت این تغییر، هم نیاز به اطمینان قرار دارد و هم نگرانی از دست دادن پذیرش و تعلق.
خط سلامت: وقتی درباره مغز صحبت می کنیم، معمولا از نورون ها، آمیلوئید و تاو حرف می زنیم. اما ساختاری وجود دارد که بدون آن مغز نمی تواند محیط دقیق و کنترل شده مورد نیاز خود را حفظ کند؛ ساختاری که کمتر از نورون ها و پروتئین های آلزایمر درباره آن صحبت می شود: سد خونی مغزی یا Blood Brain Barrier.
خط سلامت: اگر آمیلوئید را یکی از نخستین بازیگران داستان آلزایمر بدانیم، تاو بازیگری است که ما را به داخل خود نورون می برد.
خط سلامت: زن وقتی وارد اتاق شد، چند دقیقه کنار در ایستاد. انگار هنوز نمی دانست باید بنشیند یا فرصت دارد تصمیمش را عوض کند. بعد آرام گفت: دکتر، من نمی دانم کدامش بیشتر خیانت است.
خط سلامت: اگر از شما بپرسند آلزایمر از چه زمانی شروع می شود، احتمالا اولین چیزی که به ذهن می رسد روزی است که فرد شروع به فراموش کردن اسم ها، قرارها یا اتفاقات مهم می کند. اما علم امروز تصویر پیچیده تری از آغاز این بیماری ارائه می دهد.
خط سلامت: گاهی یک اتفاق تمام می شود، اما در ذهن آدم تمام نمی شود. رابطه تمام شده، پیام ها پاک شده اند، فرد سوم از زندگی کنار رفته و حتی ممکن است همسران تصمیم گرفته باشند دوباره زندگی مشترک شان را ادامه دهند؛ اما ذهن کسی که خیانت دیده، هنوز همان جا ایستاده است.
خط سلامت: گاهی سکوت همسر، بلندتر از هر جمله‌ای شنیده می‌شود؛ اما آیا هر سکوتی به معنای تمام‌شدن عشق است؟ بعضی آدم‌ها وقتی می‌رنجند، بیشتر حرف می‌زنند و بعضی دیگر درست در همان لحظه، خاموش می‌شوند.
خط سلامت: برای بعضی ها، بالا رفتن قیمت یک کالا فقط به معنای این است که باید پول بیشتری بپردازند؛ اما برای بعضی دیگر، هر افزایش قیمت مثل روشن شدن یک چراغ قرمز در ذهن است. قیمت نان بالا می رود و آنها فقط به نان فکر نمی کنند؛ به اجاره خانه فکر می کنند، به هزینه درمان، به آینده فرزندشان، به پس اندازشان و به روزی که شاید دیگر نتوانند از پس هزینه های زندگی برآیند. به همین دلیل است که ممکن است دو نفر یک خبر اقتصادی یکسان را ببینند، اما واکنش روانی کاملا متفاوتی داشته باشند. یکی می گوید باز هم گران شد و از کنار آن می گذرد، دیگری احساس می کند اگر همین طور ادامه پیدا کند، چه بلایی سر زندگی من می آید؟
