دکتر مریم سامانی، روانشناس بالینی و عضو هیات علمی دانشگاه، با تمرکز در زمینه تروما، روانشناسی اجتماعی، زوج درمانی و خیانت، اضطراب، افسردگی و وسواس فکری ـ عملی (OCD)
دکتری روانشناسی
روانشناس بالینی، عضو هیات علمی دانشگاه، مدرس دانشگاه و نویسنده/ تولیدکننده محتوای تخصصی روانشناسی
دکتر مریم سامانی، روانشناس بالینی و عضو هیات علمی دانشگاه، با بیش از یک دهه تجربه در حوزه آموزش دانشگاهی، فعالیت بالینی و تولید محتوای تخصصی روانشناسی است.
حوزه های اصلی فعالیت و تخصص ایشان شامل تروما و آسیب های روانی، روانشناسی اجتماعی، زوج درمانی، خیانت و مسائل مرتبط با روابط زوجین، اضطراب، افسردگی و اختلال وسواس فکری ـ عملی (OCD) است.
دکتر سامانی در فعالیت حرفه ای خود به بررسی عوامل روانشناختی مؤثر بر رفتار فردی و روابط انسانی می پردازد و در زمینه موضوعاتی مانند تأثیر تجربه های آسیب زا بر سلامت روان، الگوهای ارتباطی زوجین، تعارضات عاطفی، پیامدهای خیانت، تنظیم هیجان، اضطراب، افسردگی و وسواس فعالیت می کند.
در کنار فعالیت بالینی و دانشگاهی، ایشان در زمینه آموزش و تولید محتوای علمی و قابل فهم برای عموم نیز فعالیت دارد و تلاش می کند یافته های علمی و پژوهش های معتبر روانشناسی را به زبانی روشن و کاربردی ارائه کند.
مطالب منتشرشده در این صفحه با تمرکز بر روانشناسی، سلامت روان، روابط عاطفی و زوجین، تروما و رفتار اجتماعی و بیماری های روانی تهیه و ارائه می شوند.
خط سلامت: اگر واقعا دوستم داشت، هیچ وقت خیانت نمی کرد ؛ این جمله بعد از کشف خیانت زیاد شنیده می شود و از نظر عاطفی قابل فهم است، اما از نظر روانشناختی، ماجرا پیچیده تر از این است.
خط سلامت: گاهی کافی است وارد جمعی شویم و ببینیم بیشتر افراد درباره یک موضوع نظر مشابهی دارند تا خودمان هم در قضاوت خود تجدیدنظر کنیم. ممکن است در ابتدا با یک تصمیم مخالف باشیم، اما وقتی می بینیم دوستان، همکاران یا اعضای خانواده همان انتخاب را تأیید می کنند، ناگهان تصمیمی که تا چند دقیقه پیش برایمان نامطمئن بود، منطقی به نظر برسد.
خط سلامت: یک اتفاق تلخ ممکن است سال ها پیش رخ داده باشد، اما گاهی یک صدا، بو، تصویر، مکان یا حتی یک رابطه جدید می تواند احساساتی را در فرد زنده کند که تصور می کرد مدت هاست از آنها عبور کرده است.
خط سلامت: برای بعضی افراد، اتفاق خوب همیشه با یک احساس خوب همراه نیست. ممکن است خبر خوشی دریافت کنند، به موفقیتی برسند، وارد یک رابطه مطلوب شوند یا بعد از مدت ها شرایط زندگی شان بهتر شود، اما درست در همان لحظه که باید خوشحال باشند، احساس عجیبی پیدا کنند؛ انگار نمی توانند خودشان را کاملاً به شادی بسپارند. گاهی با خودشان می گویند: زیادی خوشحال نشو. صبر کن، معلوم نیست چه می شود. اگر به این اتفاق دل ببندم و از دستش بدهم چه؟
خط سلامت: ساعت را نگاه می کند. دوباره به سمت در برمی گردد. قفل را بررسی می کند. یک بار، دو بار، سه بار. در را بسته است. خودش هم می داند که بسته است. اما چند قدم که دور می شود، یک سؤال دوباره برمی گردد: اگر این بار مطمئن نباشم چه؟ برمی گردد و قفل را دوباره امتحان می کند. چند دقیقه آرام می شود. اما آرامش ماندگار نیست. سؤال دیگری پیدا می شود. نکند گاز را باز گذاشته باشم؟ نکند حرفی زده باشم که کسی را ناراحت کرده باشد؟ نکند دستم هنوز آلوده باشد؟ و چرخه دوباره آغاز می شود.
خط سلامت: گاهی افسردگی با گریه های طولانی یا احساس غم شدید آغاز نمی شود. گاهی فرد فقط متوجه می شود که دیگر از چیزهایی که زمانی برایش مهم بودند، همان احساس قبلی را نمی گیرد. صبح ها از خواب بیدار می شود، سر کار می رود، با خانواده صحبت می کند و حتی ممکن است در جمع لبخند بزند، اما چیزی در تجربه درونی او تغییر کرده است.
خط سلامت:آیا تا به حال دیده اید فردی حتی وقتی همه چیز خوب است، باز هم منتظر اتفاق بد باشد؟ کسی که وقتی تلفنش زنگ نمی خورد نگران می شود، با کوچک ترین تغییر رفتار دیگران دنبال نشانه خطر می گردد، درباره آینده بارها سناریوهای منفی می سازد و حتی در آرام ترین روزها نمی تواند کاملاً آسوده باشد؟
خط سلامت:بعد از لکانماب، داروی دیگری وارد میدان شد که نگاه پزشکان به درمان آلزایمر را جدی تر تغییر داد: دونانماب دونانماب (Donanemab) نیز مانند لکانماب یک آنتی بادی مونوکلونال ضدآمیلوئید است، اما یک تفاوت مهم دارد: این دارو به شکل خاصی از پلاک آمیلوئید متصل می شود و به سیستم ایمنی کمک می کند این تجمعات را از مغز پاک کند.
خط سلامت: وقتی درباره آلزایمر صحبت می کنیم، معمولاً دو نام بیشتر از همه شنیده می شود: آمیلوئید و تاو آمیلوئید پروتئینی است که به شکل پلاک در مغز تجمع پیدا می کند و تاو پروتئینی است که در حالت طبیعی به حفظ ساختار سلول عصبی کمک می کند، اما در بیماری آلزایمر تغییر شکل می دهد و به صورت تجمعات غیرطبیعی، معروف به گره های نوروفیبریلاری، در سلول‌های عصبی دیده می شود.
