به گزارش خط سلامت، کاهش شادی و انگیزه، پیامد قطعی ورود به ۶۵ سالگی نیست. افسردگی می تواند در سنین مختلف رخ دهد و نباید کناره گیری، خستگی یا بی علاقگی سالمند را صرفاً به سن او نسبت داد. اگر این تغییرها ادامه پیدا کرده یا زندگی روزمره را مختل کرده اند، بررسی تخصصی اهمیت دارد.
تنهایی را ببینید، اما همه مشکلات را به آن نسبت ندهید
از دست دادن همسر یا دوستان، محدودیت حرکتی و دشواری رفت و آمد می توانند ارتباط های روزمره را کاهش دهند. تنهایی و انزوای اجتماعی نیز با احتمال بیشتر افسردگی ارتباط دارند، اما تنها علت آن نیستند. بیماری، درد و شرایط زندگی باید در کنار وضعیت روابط بررسی شوند.
برای کمک، ابتدا بپرسید چه چیزی مانع ارتباط شده است. شاید فرد همراهی برای بیرون رفتن بخواهد، مشکل شنوایی داشته باشد یا از حضور در جمعی شلوغ خسته شود. دیدار کوتاه با فردی مورد اعتماد ممکن است برای او مناسب تر از یک برنامه اجتماعی پرجمعیت باشد.
حضور در جمع باید با خواسته فرد هماهنگ باشد
شرکت در فعالیت های دوستانه، فرهنگی یا داوطلبانه می تواند فرصتی برای ارتباط ایجاد کند. با این حال، تعداد دیدارها به تنهایی نشان نمی دهد فرد احساس تعلق دارد. مهم است که در آن جمع شنیده شود، حق انتخاب داشته باشد و مشارکتش معنا پیدا کند.
ارتباط تلفنی یا تصویری نیز می تواند برای حفظ رابطه مفید باشد. اما عضو شدن در شبکه های اجتماعی، به خودی خود درمان افسردگی نیست و نمی توان برای آن درصد ثابتی از کاهش علائم تعیین کرد.
بی خوابی، مسئله ای قابل بررسی است
بی خوابی در سالمندی شایع است، اما ادعای ابتلای ۸۰ درصد سالمندان، بدون مشخص بودن منبع و تعریف بی خوابی قابل تعمیم نیست. بیماری، درد، داروها و وضعیت روانی می توانند خواب را مختل کنند.
اگر مشکل خواب ادامه دارد، بهتر است علت آن بررسی شود. نظم در زمان خواب و بیداری و ایجاد محیط مناسب، بخشی از مراقبت است؛ اما بی خوابی ماندگار را نباید فقط با توصیه به بیشتر استراحت کردن پاسخ داد. سالمندان نیز معمولاً به حدود هفت تا نه ساعت خواب شبانه نیاز دارند، هرچند شرایط فردی متفاوت است.
مرور خاطرات؛ فرصتی برای شنیدن، نه اجبار به شاد بودن
در برخی پژوهش ها، مداخلات مبتنی بر مرور خاطرات با کاهش علائم افسردگی سالمندان همراه بوده اند. با این حال، خاطره درمانی برنامه ای هدفمند است و هر گفت و گویی درباره گذشته، همان مداخله درمانی محسوب نمی شود.
در جمع خانوادگی می توان از عکس ها، موسیقی یا اشیای آشنا برای آغاز گفت و گو استفاده کرد. اجازه دهید سالمند خودش موضوع را انتخاب کند. اگر خاطره ای اندوه ایجاد می کند، لازم نیست او را به ادامه دادن یا پیدا کردن جنبه مثبت آن مجبور کنید. شنیدن تجربه او، از تلاش برای شاد کردن فوری مهم تر است.
فعالیت بدنی متناسب، بخشی از مراقبت است
برنامه های ورزشی برای سالمندان می توانند در پیشگیری از افسردگی نقش داشته باشند. انتخاب فعالیت باید با توانایی و شرایط فرد هماهنگ باشد؛ عنوان ورزش سبک به تنهایی مشخص نمی کند یک تمرین برای همه مناسب است.
اگر فرد درد، سرگیجه، مشکل تعادل یا بیماری زمینه ای دارد، درباره نوع فعالیت با پزشک یا متخصص توانبخشی مشورت کنید. هدف، برنامه ای قابل ادامه است که فرد از انجام آن احساس امنیت و مشارکت داشته باشد.
حمایت روزمره را با درمان همراه کنید
نمی توان وعده داد ورزش گروهی، دوستی تازه یا مرور عکس ها علائم افسردگی را در همه سالمندان تا ۵۰ درصد کاهش می دهد. برای بیان چنین عددی باید مطالعه، گروه شرکت کنندگان و نوع مداخله مشخص باشد.
خانواده می تواند با دیدار منظم، کمک به رفت و آمد و همراهی برای مراجعه، موانع دریافت کمک را کمتر کند. اگر بی انگیزگی، ناامیدی یا اختلال خواب و اشتها ماندگار شده است، تغییر سبک زندگی باید در کنار ارزیابی و درمان مناسب قرار گیرد. افسردگی سالمندان قابل درمان است و نباید آن را سرنوشت طبیعی این دوره دانست.
پایان خبر برای ورود به صفحه اینستاگرام دکتر مریم سامانی (روانشناس بالینی) کلیک کنید.تمام مطالب سایت اختصاصی و توسط تحریریه خط سلامت تولید شده است، استفاده با ذکر منبع و لینک دهی بلامانع است
