سندرم اسکیتر چیست؟/ چه افرادی به این سندرم مبتلا می شوند؟

معمولاً نیش پشه باعث واکنش خفیف روی پوست شما می شود. این واکنش می‌تواند در 24 ساعت آینده بدتر شود، اما معمولاً از آن به بعد بهتر می‌شود و اغلب در عرض یک هفته از بین می‌رود. 

به گزارش خط سلامت اگرچه به ندرت ممکن است واکنش شدیدتری به نام سندرم اسکیتر را تجربه کنید. در اینجا چیزی است که باید در مورد این وضعیت بدانید. 

سندرم اسکیتر چیست؟

سندرم اسکیتر زمانی تشخیص داده می شود که واکنش شدیدی به نیش پشه داشته باشید. ممکن است ناحیه بزرگی از تورم، درد، قرمزی و خارش یا درد را در محل گزش مشاهده کنید. چنین واکنشی می تواند در عرض چند ساعت پس از گزش ایجاد شود و ممکن است هفته ها طول بکشد. 

ممکن است در عرض چند دقیقه بعد از گزش کمی قرمزی و پف کرده و به دنبال آن یک برجستگی قرمز قهوه‌ای در دو روز آینده ظاهر شود. برجستگی معمولاً سفت و خارش دار است. گاهی اوقات، ممکن است تاول های کوچک یا لکه های تیره کوچکی که به نظر آسیب دیده می شود، پیدا کنید. 

برای انجام این نوع واکنش باید حداقل شش ثانیه با پشه در تماس باشید.  

علل

سندرم اسکیتر در اثر واکنش بدن به پلی پپتیدهای موجود در بزاق پشه ماده ایجاد می شود. پلی پپتیدها زنجیره ای از مولکول ها به نام اسیدهای آمینه هستند.

پشه ماده برای تولید تخم باید از خون تغذیه کند. پشه ها از بخشی به نام پروبوسیس برای سوراخ کردن پوست و مکیدن خون استفاده می کنند. در حالی که آنها خون را می مکند، مقدار کمی بزاق را نیز به بدن شما تزریق می کنند، زیرا بزاق حاوی ماده ای است که از لخته شدن خون جلوگیری می کند. پشه های نر انسان را نیش نمی زنند. 

سندرم اسکیتر نادر است، اما برخی افراد بیشتر از دیگران به آن مبتلا می شوند. نوزادان و کودکان، زیرا ایمنی کمتری دارند. 

بزرگسالان توسط گونه ای از پشه گزیده می شوند که قبلاً با آنها تماس نداشته اند. پلی پپتیدها می توانند از یک گونه پشه به گونه دیگر متفاوت باشند. یک فرد ممکن است در اثر گاز گرفتن توسط یک گونه به سندرم اسکیتر مبتلا شود اما به گاز گرفتن گونه دیگر واکنشی نشان ندهد.

افرادی که اختلال سیستم ایمنی دارند. این سیستمی است که از بدن شما در برابر عفونت ها محافظت می کند. 

اگر چندین بار نیش پشه داشته باشید، نسبت به بزاق کمتر حساس می شوید، بنابراین انواع شدید واکنش ها مانند سندرم اسکیتر چندان رایج نیستند.  

علائم

ناحیه وسیعی از تورم، درد و قرمزی همراه با درد یا خارش در یک واکنش شدید شایع است. علاوه بر این، ممکن است تب کنید. علائم سندرم اسکیتر همچنین می تواند شامل کهیر، نوعی بثورات پوستی باشد. غدد لنفاوی شما، بخش هایی از سیستم ایمنی بدن شما نیز ممکن است متورم شوند. 

تشخیص

پزشک یا پزشک مراقبت های اولیه شما می تواند با نگاه کردن به ناحیه آسیب دیده روی پوست، ارزیابی کند که آیا سندرم اسکیتر دارید یا خیر. هیچ آزمایش خونی برای بررسی این سندرم وجود ندارد، بنابراین پزشک شما معمولاً پس از اینکه متوجه شد آیا پشه شما را گزیده است به تشخیص خود می رسد.

رفتار

پزشک می خواهد قبل از پیشنهاد یک برنامه درمانی، علائم شما و مدت زمانی که آنها را داشته اید بداند. آنها همچنین سابقه پزشکی شما را بررسی می کنند و در مورد داروها، ویتامین ها، مکمل ها و هر نوع درمان دیگری که در حال حاضر استفاده می کنید، سوال می کنند. درمان سندرم اسکیتر معمولاً شامل آنتی هیستامین های خوراکی و کرم های استروئیدی موضعی است.

آنتی هیستامین های خوراکی دسته ای از داروهایی هستند که برای درمان علائم آلرژی استفاده می شوند. آنها از طریق دهان گرفته می شوند. کرم‌های استروئیدی موضعی کرم‌ها، لوسیون‌ها یا پمادهای حاوی استروئید هستند که به مبارزه با التهاب در بدن کمک می‌کنند. آنها باید روی پوست شما در نزدیکی محل عفونت اعمال شوند. گاهی اوقات، پزشک ممکن است از شما بخواهد استروئیدهای خوراکی مصرف کنید. از خاراندن نیش خودداری کنید زیرا ممکن است منجر به عفونت شود. 

نکات پیشگیری

چندین کار مختلف وجود دارد که می توانید برای جلوگیری از نیش پشه انجام دهید: 

از مواد دافع حشرات استفاده کنید.  از دافع حشرات ثبت شده در آژانس حفاظت از محیط زیست (EPA) استفاده کنید. تا زمانی که دستورالعمل‌های برچسب محصول را دنبال می‌کنید، باید بی‌خطر باشند و برای زنان باردار و شیرده به خوبی کار کنند. برای اطمینان از کاربرد ایمن، همیشه می خواهید دستورالعمل ها را دنبال کنید.

ثبت EPA می تواند به شما بگوید که اثر دافع آن تایید شده است. ممکن است مشخص نباشد که دافع حشرات طبیعی یا موارد ثبت نشده چقدر موثر هستند.

از استفاده از مواد دافع حشرات حاوی روغن اکالیپتوس لیمویی (OLE) یا پارامنتان دیول (PMD) در کودکان زیر 3 سال خودداری کنید. از استفاده از مواد دافع حشرات بر روی دست، دهان و چشم کودک خود خودداری کنید. همچنین باید از اعمال آن برای هر گونه بریدگی یا عفونت باز که فرزندتان دارد خودداری کنید.

بدن را بپوشانید.  از تاپ آستین بلند و شلوار بلند استفاده کنید تا بدن خود را در برابر نیش محافظت کنید. نیش زدن لباس‌های ضخیم‌تر برای پشه‌ها سخت‌تر است.

با پوشیدنی های خود رفتار کنید لباس‌های خود و حتی چیزهایی مانند چکمه، پشه‌بند یا چادرهایی که در آن می‌خوابید را با محلول 0.5 درصد حشره‌کشی به نام پرمترین درمان کنید. پرمترین می تواند پشه ها را در تماس بکشد. همچنین می‌توانید لباس‌هایی بخرید که در سفر با پرمترین درمان شده‌اند.

از استفاده مستقیم پرمترین روی پوست خودداری کنید.

از پشه بند و محافظ صفحه استفاده کنید. در اتاق های هتل بدون تهویه مطبوع یا در مواقعی که بیرون از خانه می خوابید از پشه بند استفاده کنید. برای در و پنجره های خود از محافظ صفحه نمایش استفاده کنید. اگر پشه داشتید با آفت کش های داخل خانه پیگیری کنید یا از خدمات یک متخصص کنترل آفات حرفه ای استفاده کنید.زمانی که در داخل خانه هستید تا حد امکان از تهویه مطبوع استفاده کنید.

مناطقی که آب را در خود نگه می دارند را مدیریت کنید.  ممکن است آب‌نماها یا مناطقی داشته باشید که آب را هم در داخل و هم در خارج از خانه خود نگه می‌دارند، مانند سطل، استخر، گلدان، حمام پرندگان یا ظروف زباله. هفته ای یکبار این ظروف را خالی کنید و از داخل به بیرون تمیز و تمیز کنید.

سوراخ درختان را پر کنید تا با آب مسدود نشوند. همچنین در صورت وجود ترک ها و سوراخ های سپتیک تانک خود را تعمیر کنید. دریچه های باز و لوله های لوله کشی را بپوشانید.مناطقی که مرطوب و مرطوب هستند مانند داخل کمد، فضای زیر سینک ظرفشویی یا اتاق لباسشویی خود را پاک کنید.

نتیجه

سندرم اسکیتر نادر است. اگر مشکوک به سندرم اسکیتر هستید یا اگر علائم نیش پشه شما بدتر می شود، با پزشک خود تماس بگیرید. برای جلوگیری از نیش پشه و حفظ سلامت خود، بهترین شیوه ها را در داخل و خارج از خانه دنبال کنید. 

برای ورود به صفحه اینستاگرام کلیک کنید.

تمام مطالب سایت اختصاصی و توسط تحریریه خط سلامت تولید شده است، استفاده با ذکر منبع و لینک دهی بلامانع است