این دارو تمایل به مصرف الکل و سیگار را کاهش می دهد!

یک مطالعه ۱۸ هفته ای بررسی کرد آیا توپیرامات، داروی ضد صرع و تنظیم کننده نورون ها، می تواند مصرف همزمان الکل و تنباکو را کاهش دهد. نتایج اصلی نشان داد که بین گروه های دریافت دوز پایین (۱۲۵ میلی گرم)، دوز بالا (۲۵۰ میلی گرم) و دارونما در چهار هفته آخر درمان تفاوت معناداری وجود ندارد.

به گزارش خط سلامت با این حال، تحلیل های اکتشافی نشان دادند دوز بالای توپیرامات می تواند مصرف نوشیدنی های سنگین و تعداد سیگار روزانه را کاهش دهد. 

آیا توپیرامات مصرف الکل و سیگار را کاهش می دهد؟

مطالعه ۱۸ هفته ای بین گروه های دوز پایین، دوز بالا و دارونما تفاوت معنی داری در هفته های پایانی نشان نداد. با این حال، تحلیل های اکتشافی نشان دادند که دوز ۲۵۰ میلی گرم توپیرامات ممکن است مصرف نوشیدنی های سنگین و سیگار را کاهش دهد.

محدودیت ها شامل نرخ بالای ترک مطالعه و پایبندی ضعیف به دارو است.نتایج متناقض، نیاز به تحقیقات بیشتر با نمونه های بزرگ تر و پایبندی بالاتر را نشان می دهد.

توپیرامات داروی تجویزی است که در ابتدا به عنوان داروی ضدصرع برای درمان تشنج توسعه یافت. همچنین به طور رایج برای پیشگیری از میگرن و، در ترکیب با داروهای دیگر، برای مدیریت وزن استفاده می شود.

توپیرامات با تنظیم چندین سیستم انتقال دهنده عصبی عمل می کند، از جمله افزایش فعالیت انتقال دهنده مهاری GABA و کاهش فعالیت تحریکی انتقال دهنده گلوتامات. به دلیل این مکانیسم ها، توپیرامات می تواند هیجان بیش از حد نورون ها در مغز را کاهش دهد.

این دارو گاهی به صورت خارج از برچسب (off-label) برای شرایطی مانند اختلال دوقطبی، اختلال مصرف الکل و اختلال پرخوری مصرف می شود. با این حال، عوارض جانبی شناختی و عصبی قابل توجهی دارد (مثلاً کندی شناختی، دشواری در یافتن کلمات، احساس سوزن سوزن شدن در دست ها یا پاها) که استفاده طولانی مدت از آن را محدود می کند.

نویسنده مطالعه، می خواست بررسی کند که آیا توپیرامات در درمان افرادی با اختلال مصرف الکل و اختلال مصرف تنباکو مؤثر است یا خیر. به طور خاص، او می خواست ببیند آیا مصرف ۲۵۰ میلی گرم و ۱۲۵ میلی گرم توپیرامات در روز باعث کاهش رفتارهای نوشیدن سنگین الکل و سیگار کشیدن در افرادی می شود که تمایل به ترک هر دو ماده دارند. نویسنده مطالعه فرض کرد که دوز بالاتر مؤثرتر از دوز پایین تر خواهد بود.

شرکت کنندگان به طور تصادفی به سه گروه تقسیم شدند. یک گروه قرار بود دوز بالای توپیرامات تا ۲۵۰ میلی گرم در روز دریافت کند؛ گروه دوم تا ۱۲۵ میلی گرم در روز توپیرامات دریافت کند؛ و گروه سوم دارونما دریافت کند.

دارونما شامل قرص هایی بود که شبیه قرص های توپیرامات به نظر می رسید اما هیچ ماده فعال نداشتند. شرکت کنندگان نمی دانستند که کدام درمان را دریافت می کنند و همین طور برای پژوهشگرانی که مستقیماً با آن ها کار می کردند نیز صادق بود. به عبارت دیگر، مطالعه به صورت دو سوکور (double-blind) انجام شد.

مدت درمان ۱۸ هفته بود. در این مدت، شرکت کنندگان درمان خود را دریافت کردند و مشاوره پایبندی، از جمله دفترچه راهنمای خودیاری برای ترک سیگار، ارائه شد. در ۵ هفته اول، دوز به تدریج افزایش یافت و در ابتدای هفته ششم، انتظار می رفت شرکت کنندگان به طور فعال هم نوشیدن الکل و هم مصرف تنباکو را متوقف کنند.

نتایج نشان داد بین گروه های مطالعه از نظر نتایج اصلی تفاوتی وجود ندارد به عبارت دیگر، سه گروه در درصد روزهای نوشیدن سنگین الکل و میزان ترک مداوم سیگار در ۴ هفته آخر درمان تفاوت معنی داری نداشتند.

با این حال، نویسندگان مطالعه گزارش دادند که شرکت کنندگانی که ۲۵۰ میلی گرم توپیرامات دریافت کردند، میانگین درصد روزهای نوشیدن سنگین الکل و تعداد نوشیدنی ها در روز کمتر از دو گروه دیگر بود وقتی که تمام ارزیابی های انجام شده از هفته ششم به بعد در نظر گرفته شد. به طور مشابه، شرکت کنندگان در هر دو گروه توپیرامات تعداد سیگار کمتری در روز مصرف کردند و میزان ترک سیگار بیشتری نسبت به گروه دارونما در همان دوره گزارش کردند.

در حالی که تحلیل های اصلی شواهدی پیدا نکردند که توپیرامات رفتار نوشیدن و سیگار را کاهش دهد، احتمالاً تحت تأثیر نرخ بالای ترک مطالعه و پایبندی ضعیف به دارو، تحلیل های تکراری اکتشافی نشان می دهد دوز ۲۵۰ میلی گرم توپیرامات رفتار نوشیدن را کاهش می دهد و هر دو دوز ۱۲۵ و ۲۵۰ میلی گرم رفتار سیگار کشیدن را کاهش می دهند.

این مطالعه به درک علمی اثرات توپیرامات کمک می کند. با این حال، باید توجه داشت ۲۳۶ شرکت کننده درمان ها را شروع کردند، اما تنها ۱۰۷ نفر آن ها را کامل کردند که کمتر از نیمی بود. این نرخ بسیار بالای ترک مطالعه می تواند نتایج را به طور قابل توجهی تغییر دهد.

تمام مطالب سایت اختصاصی و توسط تحریریه خط سلامت تولید شده است، استفاده با ذکر منبع و لینک دهی بلامانع است