کودکان به طور طبیعی به رنگ ها واکنش نشان می دهند و این واکنش ها می تواند نشانه ای از وضعیت روحی و عاطفی آن ها باشد. از انتخاب رنگ های گرم و شاد مانند قرمز و زرد تا رنگ های سرد و آرامش بخش مانند آبی و سبز، هر کدام می تواند اطلاعات ارزشمندی درباره شخصیت و احساسات کودک ارائه دهد. در این مقاله به تحلیل این رنگ ها و معانی آن ها خواهیم پرداخت.
به گزارش خط سلامت کودکان از قدرت بیان زیادی برخوردار نیستند.آنها به طور طبیعی عاشق رنگ هستند وبه طورخودانگیخته به آن واکنش نشان میدهند. کودکان و نوجوانان به رنگ بیشتر از شکل واکنش نشان می دهند و با لذت تمام به آن دل می بندند . کودکان کم سن وسال رنگهای درخشان مانند قرمز،نارنجی ،صورتی و زرد را ترجیح می دهند. با این رنگها احساسات درونی آنها رهایی می یابد.
کودکانی که رنگهای سرد مانند آبی یا سبز را انتخاب می کنند متفکرتر و سنجیده تر هستند . به کاربردن رنگهای سیاه ، قهوه ای و خاکستری نشان دهنده ناراحتی های درونی آنهاست .
استفاده آزادانه از رنگ قرمز بیانگر عشقی ساده و بی قید و بند به زندگی است و استفاده جسورانه از این رنگ خصومت یا نیاز به محبت را نشان می دهد .
نارنجی رنگ اجتماعی و بیانگر سازگاری مطلوب با زندگی و جامعه است .
استفاده فراوان از رنگ زرد بیانگر ترس یا نیازی ناخودآگاه به سرپرستی بزرگسالان است .
رنگ سبز همانطور که انتظار می رود ، نشانه تعادل است . کودکانی که زیاد از این رنگ استفاده می کنند معمولاً به طور محسوسی فاقد « احساسات قوی و آشکار » هستند .
رنگ آبی بیانگر سازگاری ، تمایل به اطاعت و کنترل یا سرکوب احساسات است .
استفاده کودکان از رنگ ارغوانی یا بنفش ـ که البته به ندرت به آن برمی خوریم ـ به معنای تلاش ساده لوحانه ای برای ابراز آگاهی است . کودکان به ندرت به رنگهای قهوه ای ، سیاه یا خاکستری علاقه دارند . استفاده درهم و برهم از رنگ قهوه ای مشخصه اعتراض به تقاضای والدین برای تمیزی و رعایت شدید بهداشت فردی است .
کودکان از رنگ سیاه ، فقط برای نقاشی یا طرحهای کلی استفاده می کنند . اگر از این رنگ آمیزی استفاده شود احتمالاً نشان دهنده اعتراض ، ترس یا اضطراب است .
واکنش عمومی نسبت به رنگ :
با توجه به واکنش عمومی نسبت به رنگها باید گفت که دوست داشتن یک یا تمام رنگها برای انسانها کاملاًُ طبیعی و به هنجاراست. در عوض رد کردن ، انکار مطلق یا تردید در محتوای هیجانی رنگ خصیصه انسانهای آزرده ، سرخورده ، یا افسرده است . از سوی دیگر شور و نشاط بیش از اندازه نسبت به رنگ ، نشانه اختلال روانی و مزاجی دمدمی و علایق متفاوت و شخصیت متزلزل فرد است .
باید به خاطر داشت که پسند رنگی در طول زمان قابل تغییر است و اگر فرد نظرش نسبت به رنگ تغییر کند نشانه تغییر و تحول در شخصیت اوست . این حالت در درونگراها بیشتر از برونگراها اتفاق می افتد . بین برونگراها که رنگهای گرم را می پسندند و درونگراها که به رنگهای سرد علاقه دارند اختلاف عمده ای وجود دارد .
در اینجا به برخی از خصوصیات انتخاب رنگها اشاره می کنیم که با بررسی نظرات کارشناسان این فن جمع آوری شده است .
قرمز :
محبوب ترین رنگها ، قرمز و آبی هستند و افراد با تمایلات برونگرایانه یا درونگرایانه آنها را به طور طبیعی یا آگاهانه انتخاب می نمایند . رنگ قرمز را تیپ های مختلفی انتخاب می کنند ، اول کسانی که تمایلات برونگرایانه داشته ، به طور صادقانه به طرف این رنگ کشیده می شوند . لذا این دسته تابع امیال آنی ، احتمالاً نیرومند هستند و بی درنگ عقاید خود را ( چه درست و چه غلط ) ابراز می کنند . ویژگی برجسته طرفداران واقعی قرمز این است که دستخوش فراز و نشیبهای هیجانی هستند و دیگران یا دنیا را مسئول ناراحتیهای خود می دانند . زندگی برای آنها هیجان انگیز و سرشار از شادی است و اگر اینطور نباشد پس ناگزیر اشکالی در دنیا هست .
صورتی :
تیپ های صورتی کارهای خود را اکثراً به صورت تفننی و غیر حرفه ای انجام می دهند . آنها در مناطق مرفه زندگی می کنند و تحصیل کرده هستند . این افراد در واقع تیپ های قرمزی هستند که به دلیل محافظه کاریشان جرأت انتخاب خود رنگ قرمز را ندارند . صورتی هم چنین می تواند یادآور جوانی ، نزاکت و محبت باشد . کسی که شخصیتی عالی و باثبات دارد از دیدن رنگ بی ضرری مانند صورتی ناراحت نمی شود .
نارنجی :
نارنجی رنگی اجتماعی ، شاد ، درخشان و بیشتر گرم است . یعنی افرادی با نشاط و تحسین برانگیز که توانایی سازگاری با همه اقشار ( پولدار ، فقیر ، باهوش ، احمق ، بلند پایه و دون پایه ) را دارند آن را انتخاب می کنند . افرادی که این رنگ را می پسندند ، صمیمی ، گشاده رو ، سریع الانتقال ، فصیح و در مواردی سخنرانهای خوبی هستند . این افراد خونگرم و مهربانند و تنهایی را دوست ندارند .
زرد :
رنگ زرد بیشتربا روح و روان سر و کار دارد و هم افراد عاقل و باهوش آن را انتخاب می کنند و هم افراد عقب مانده ذهنی . از طرف دیگر اغلب افرادی که هوش بالاتر از حد متوسط دارند ، این رنگ را انتخاب می کنند . البته این رنگ با فلسفه های شرقی نیز مرتبط است . تیپ زرد به نوآوری ، خلاقیت و حکمت علاقه مند است . این تیپ معمولاً درون نگر ، باریک بین و در برابر دنیا و افراد با استعداد آن ، معتقد به اصول است .
رنگ زرد درکشورهای غربی نماد بزرگی ، تعصب و رنج و مشقت است .
سبز :
سبز محبوبترین رنگ است . این رنگ نشانه طبیعت ، تعادل و بهنجاری است . افرادی که این رنگ را دوست دارند تقریباً بدون استثناء سازگار با اجتماع ، فرهنگ و سنت گرا هستند . این افراد معمولاً در فعالیتهایی مانند ورزشهای دسته جمعی و تئاتر شرکت می کنند . این افراد بر خلاف تیپ های نارنجی که در شهر بسر می برند ، در حومه شهر زندگی می کنند . آنها همیشه در پی تجربه چیزهای خوب زندگی هستند و تقریباً همیشه اضافه وزن دارند . این افراد شهروندان خوب و استوار دنیا هستند . بی تکلف زندگی می کنند ؛ نه مثل تیپ قرمز تابع امیال آنی هستند ونه مثل تیپ آبی ، کناره گیر .
آبی :
آبی رنگ محافظه کاری ، موفقیت ، فداکاری ، تفکر و درون نگری است . بنابراین آبی مشخصه افرادی است که با تلاش و کوشش به موفقیت می رسند ، راه پول در آوردن را می دانند ، با دیگران روابط مناسبی دارند و به ندرت کاری را بر اساس تمایلات آنی خود انجام می دهند . اما با دقت و مهارت آن را کنترل می کنند . این افراد می توانند مدیران و ورزشکاران توانایی باشند . علاقه مندان رنگ آبی افراد معقولی هستند و زندگی خود را نمونه می دانند ، هر چند ممکن است این فرض درست نباشد. تیپ های آبی افراد محتاط ، با ثبات و غالباً قابل تحسینی هستند و همه آنها به این خصایص خود کاملاً آگاهند .
ارغوانی و بنفش :
ارغوانی و بنفش رنگهای ظریفی هستند و افراد متوسط معمولاً این دو رنگ را زیبا تلقی می کنند ، از یک سو رنگ ارغوانی را هنرمندان وافرادی با گرایشهای فرهنگی می پسندند، ومعمولاً با احساسند وسلیقه ای بالاتر از حد متوسط دارند . علاقه مندان ارغوانی ممکن است مبتکر باشند اما در عین حال ایثار هم می کنند و به تمام هنرها ، فلسفه و دیگر فعالیتهای ظریف و روشنفکری علاقه مندند. این افراد آتشی مزاجند اما اگر کسی را برای مصاحبت بپذیرند با آنان مشکلی نخواهند داشت. آنها با دقت ازجنبه های نامطبوع و زننده زندگی اجتناب می کنند و ایده آل های بزرگی برای خود و دیگران دارند .
قهوه ای :
قهوه ای رنگ خاک است و افرادی که صفتی ساده و روستایی دارند آن را می پسندند . این افراد قوی ، قابل اعتماد ، زیرک و خسیس هستند . به هنگام جوانی ، به هنگام پیری ، جوان به نظر می رسند . این افراد محافظه کارانی افراطی هستند که حس وظیفه شناسی و مسئولیت در آنها ممکن است به تمایلات « پارانویایی » بیانجامد . افرادی که به قهوه ای علاقه مندند از آنجا که همیشه معقول هستند از هر چیزی بوالهوسانه در دیگران نفرت دارند ، هر چند ممکن است بوالهوسی برایشان گاهی جذاب باشد. این افراد همیشه در جایگاه تماشاچیان می نشینند و به ندرت نقش فعالی در زمین بازی بر عهده می گیرند
خاکستری و سیاه :
پسندیدن رنگ خاکستری تقریباً همیشه نشان دهنده انتخابی آگاهانه و متفکرانه است . فردی که این رنگ را انتخاب می کند به دنبال امنیت ، آرامش و دوری از هر گونه فراز و نشیب آشکار در زندگی است . احتمالاً چنین شخصیتی ، شخصیت خود را بازسازی کرده است . خاکستری رنگی سنگین و بیانگر تمایل تعادل ، عقل گرایی ، دلپذیر بودن و مفید بودن به شیوه ای محدوداست .
معمولاً افرادی که ناراحتی روانی دارند شیفته رنگ سیاه هستند ، هر چند استثناهایی هم وجود دارد . افراد معدودی نیز ممکن است به خاطر اینکه این رنگ نشانه دانش و آگاهی است به آن علاقه نشان دهند . برخی نیز می خواهند سرشت واقعی خود را پنهان کنند . این افراد می خواهند اسرار آمیز بنظر برسند ، اما همین تمایل در آنها کاملاً آشکار است .
رنگ درمانی :
گروهی معتقدند که می توان بیماریها را با رنگ درمان کرد . آنها ادعا می کنند می شود با تجویز نوشیدنی و پوشیدن لباسها و حتی دیدن رنگهای مختلف بیمار را درمان کرد .
برای ورود به صفحه اینستاگرام کلیک کنید.تمام مطالب سایت اختصاصی و توسط تحریریه خط سلامت تولید شده است، استفاده با ذکر منبع و لینک دهی بلامانع است
