بازیهای جنگی: سرگرمی یا خطر پنهان برای کودکان؟
هیجان، رقابت و استرس در دنیای بازی های ویدیویی میتواند بیش از آنچه تصور میشود، پیامد داشته باشد. مطالعهای جدید از استرالیا ثابت کرده که برخی کودکان بهدلیل استرس ناشی از بازی، دچار اختلالات جدی قلبی شدهاند. ارتباطی نگرانکننده میان سلامت روان، هیجانات شدید و ضربان قلب!
به گزارش خط سلامت پزشکان مدتهاست میدانند که ورزشهای پرشدت میتوانند در افراد مبتلا به برخی بیماریهای زمینهای قلب، مشکلات خطرناک ریتم قلب را تحریک کنند. اکنون، یک گزارش جدید نشان میدهد که بازیهای ویدیویی — بهویژه بازیهای جنگی — نیز ممکن است چنین اثری داشته باشند.
این گزارش که توسط محققانی در استرالیا تهیه شده، سه مورد غیرمرتبط از کودکانی را توصیف میکند که هنگام بازیهای جنگی الکترونیکی دچار غش شدند. هر سه کودک شرایط زمینهایای داشتند که بر سیستم الکتریکی قلب تأثیر میگذارد و میتواند تهدیدکننده زندگی باشد. اما در دو مورد از این سه کودک، مشکل قلبی آنها تا بعد از غش کردن در حین بازی کشف نشده بود.
کارشناسان میگویند شدت بالای احساسی و درگیرکننده بودن این بازیها ممکن است منجر به ترشح هورمونهای استرسزا شود که میتواند در افراد مستعد، محرک مشکلات ریتم قلب باشد.
سه مورد نگرانکننده
مورد اول:
یک پسر ۱۰ ساله، درست پس از پیروزی در یک بازی جنگی، بهطور ناگهانی در خانه از هوش رفت. او خیلی زود به هوش آمد و به نظر میرسید حالش خوب است، اما بعدها در مدرسه دچار ایست قلبی شد. مشخص شد که او به بیماری نادری به نام تاکیکاردی بطنی چندشکلی کاتکولآمینرژیک (CPVT) مبتلاست؛ نوعی اختلال در ریتم قلب که ناشی از جهش ژنتیکی است.
مورد دوم:
یک پسر ۱۵ ساله که قبلاً تحت عمل جراحی قلب برای ترمیم سوراخ مادرزادی قلبش قرار گرفته بود، درست هنگام پیروزی در یک بازی جنگی دچار غش شد. تشخیص داده شد که او دچار تاکیکاردی بطنی است — وضعیتی که در آن قلب سریعتر از حد طبیعی میتپد و حفرههای پایینی قلب با حفرههای بالایی هماهنگ نیستند.
به او دستگاهی به نام دفیبریلاتور کاشتنی (ICD) داده شد که ضربانهای غیرطبیعی را شناسایی و متوقف میکند. دو ماه بعد، دوباره هنگام پیروزی در یک بازی، دچار تاکیکاردی شد اما دستگاه ICD با موفقیت ریتم قلب او را بازیابی کرد.
مورد سوم:
یک پسر ۱۱ ساله پس از تجربه تپش قلب شدید و در حالی که بهطور هیجانی با دوستی در حال بازی جنگی بود، از هوش رفت. او به هوش آمد و مشخص شد که به سندروم QT طولانی مبتلاست — وضعیتی که میتواند باعث ضربانهای نامنظم قلب شود. این بیماری میتواند ژنتیکی باشد و بعدها دو عضو دیگر خانواده او نیز به همین اختلال مبتلا تشخیص داده شدند.
نظر کارشناسان
دکتر رونالد کانتر، متخصص قلب کودکان در بیمارستان نیکلاوس میامی، که در این مطالعه نقشی نداشت، گفت که تا پیش از این گزارشی از بروز مشکلات ریتم قلب ناشی از بازیهای الکترونیکی نشنیده بود، اما از شنیدن آن تعجب نکرد.
او توضیح داد:
«هر چیزی که باعث افزایش ناگهانی آدرنالین — هورمون استرس — شود، میتواند در بیماران مستعد، خطر آریتمیهای قلبی خطرناک را افزایش دهد.»
سندروم QT طولانی و CPVT هر دو بهخاطر تحریکپذیری بالا توسط استرس احساسی (علاوه بر استرس فیزیکی) شناختهشده هستند.
کانتر گفت:
«این بازیهای الکترونیکی از نظر احساسی استرسزا هستند؛ این بخشی از هیجان آنهاست. بنابراین، واقعاً جای تعجب ندارد.»
آیا کودکان در معرض خطر باید از بازی پرهیز کنند؟
به گفته کانتر، بیماریهای قلبیای که میتوانند منجر به مشکلات ریتم قلبی خطرناک شوند، چندان نادر نیستند. با این حال، «احتمال اینکه یک کودک هنگام بازی دچار حادثه شود، بسیار بسیار پایین است، با توجه به اینکه تعداد زیادی از کودکان این نوع بازیها را انجام میدهند.»
در حال حاضر مشخص نیست که آیا کودکان مبتلا به اختلالات ریتم قلب باید از بازیهای الکترونیکی اجتناب کنند یا خیر. این گزارش، یکی از نخستین مطالعاتی است که چنین پیوندی را بررسی کرده است.
کانتر میگوید:
«ما واقعاً نمیدانیم که میزان خطر چقدر است.»
حتی توصیههایی که پیشتر به کودکان مبتلا به این مشکلات داده میشد — مانند پرهیز از ورزشهای شدید — اکنون در حال بازنگری است. برای مثال، برخی بیماران مبتلا به سندروم QT طولانی اکنون میتوانند با مشورت دقیق با پزشک، در ورزشهای رقابتی شرکت کنند.
او افزود:
«احتمالاً در آینده درباره اینکه آیا کودکان مبتلا به مشکلات ریتم قلب باید از بازیهای الکترونیکی دوری کنند یا نه، بحثها و تحقیقات بیشتری انجام خواهد شد. در حال حاضر، تازه در ابتدای این مسیر هستیم.»
ارزیابی ارتباط بازیهای ویدیویی جنگی و مشکلات ریتم قلب با سلامت روان، نیاز به نگاه چندلایه دارد. در ادامه، این ارتباط از زوایای مختلف بررسی میشود:
۱. استرس روانی و اثر آن بر جسم
بازیهای ویدیویی جنگی، بهویژه آنهایی که ریتم سریع، رقابتی و پرتنش دارند، میتوانند سطح استرس روانی و هیجانی را افزایش دهند. این استرس در افراد مستعد، نه فقط روی روان، بلکه به شکل پاسخ فیزیولوژیک شدید (مثل ترشح بیش از حد آدرنالین) بروز میکند. این دقیقاً همان مکانیسمی است که در گزارش پزشکی مطرحشده باعث تحریک اختلالات قلبی در برخی کودکان شده است.
ارتباط مستقیم: استرس روانی میتواند محرکی برای بروز آریتمی قلبی باشد — بهویژه در کسانی که زمینه ژنتیکی یا اختلالات قلبی پنهان دارند.
۲. تأثیر بازیها بر اضطراب، بیشفعالی و تحمل هیجان
کودکانی که دچار مشکلات روانی مانند اضطراب، ADHD یا اختلال تنظیم هیجانات هستند، ممکن است واکنشهای شدیدتری به تحریکات بازیهای جنگی نشان دهند. افزایش ضربان قلب، تنفس سریع، تعریق، و هیجان شدید در این کودکان میتواند نهتنها علائم روانی را تشدید کند، بلکه فشار مضاعفی به بدن وارد کند.
۳. بازیزدگی، اعتیاد رفتاری و قطع ارتباط با بدن
کودکانی که زمان زیادی را صرف بازیهای پرتنش میکنند، ممکن است به تدریج نسبت به سیگنالهای جسمی هشداردهنده (مثل تپش قلب، سرگیجه، اضطراب بدنی) بیتوجه شوند یا آن را بخشی از تجربه بازی تلقی کنند. این میتواند شناسایی و درمان زودهنگام مشکلات قلبی را دشوارتر کند و به تأخیر بیندازد.
۴. اضطراب پیشدستاوردی و فشار روانی ناشی از رقابت
در هر سه مورد گزارششده، اتفاق قلبی دقیقاً هنگام برد یا نزدیک شدن به پیروزی در بازی رخ داد. این لحظهها با سطح بالایی از فشار روانی برای موفقیت، اضطراب عملکرد و هیجان ناگهانی همراه است — که در افراد با سلامت روان آسیبپذیر یا اختلالات قلبی زمینهای میتواند خطرناک باشد.
نتیجهگیری:
ارتباط بین سلامت روان و خطر قلبی ناشی از بازیهای ویدیویی جنگی غیرمستقیم اما مهم است. در کودکان مستعد، هیجانات شدید بازی میتوانند از طریق مکانیسمهای روانتنی (مانند ترشح آدرنالین در پاسخ به استرس روانی) منجر به اختلالات قلبی بالقوه مرگبار شوند. این نکته اهمیت ارزیابی روانشناختی، کنترل هیجانات و مدیریت بازیهای پرتنش در کودکان را دوچندان میکند.
برای ورود به صفحه اینستاگرام کلیک کنید.
تمام مطالب سایت اختصاصی و توسط تحریریه خط سلامت تولید شده است، استفاده با ذکر منبع و لینک دهی بلامانع است
