تصور کنید در صف کافی شاپ ایستاده اید و نوبت شما می شود. پس از سفارش دادن، با باریستا چند کلمه صحبت می کنید. سرخ می شوید، دست هایتان را تکان می دهید، زبانتان بند می آید… و خودتان را سرزنش می کنید که چرا این قدر عصبی هستید.
به گزارش خط سلامت لیندا وایتساید، رفتارهای عصبی را این گونه تعریف می کند: "رفتارهای خودکاری که افراد هنگام عصبی بودن یا ناراحتی انجام می دهند."
این رفتارها در واقع مکانیسم طبیعی بدن برای کاهش استرس هستند و به شما کمک می کنند با شدت هیجان مقابله کنید.
چرا بدن این واکنش ها را نشان می دهد؟
اضطراب و هیجان، دو روی یک سکه هستند. هر دو می توانند واکنش های فیزیولوژیکی مشابهی ایجاد کنند:
سرخ شدن یا تعریق
لرزش دست ها یا پاها
تکان خوردن یا ور رفتن با اشیاء
آرون گیلبرت، می گوید: "خود رفتارهای عصبی می توانند اضطراب بیشتری ایجاد کنند. وقتی متوجه آن ها می شویم، نگران می شویم که طرف مقابل چه فکری درباره ما می کند و ممکن است خجالت زده شویم."
نشانه های رایج علاقه رمانتیک
نشانه های فیزیکی:
ور رفتن با اشیاء یا لباس
لمس مکرر صورت یا مو
تعریق یا سرخ شدن
نشانه های رفتاری:
لکنت یا مشکل در گفتار
خنده عصبی (بلند یا کم صدا)
اجتناب یا نگاه مستقیم بیش از حد
چگونه بفهمیم رفتارها ناشی از علاقه است یا اضطراب؟
چند عامل می توانند شدت و نوع رفتار عصبی را تعیین کنند:
زمینه و محیط: محیط های تحریک کننده ممکن است رفتارهای عصبی را تشدید کنند، به ویژه در افراد با پردازش حسی متفاوت (مانند ADHD).
ویژگی های شخصیتی: درون گرایی یا برون گرایی می تواند شدت رفتارها را تغییر دهد.
وضعیت سلامت روان: اضطراب عمومی یا استرس می تواند رفتارهایی مانند لرزش و بی قراری ایجاد کند که لزوماً نشانه علاقه نیست.
مهم ترین نکته: با صبر و مشاهده رفتارها در طول زمان، می توان تشخیص داد آیا شرایط برای شروع یک رابطه مناسب است یا خیر.
چرا حس “پروانه در شکم” داریم؟
اضطراب و هیجان هر دو احساسات پرتحرک هستند و باعث فعال شدن سیستم عصبی می شوند. سرخ شدن، تعریق و لرزش، راه بدن برای آزادسازی تنش و تنظیم هیجان است.
تفاوت های جنسیتی و فرهنگی
زنان در فرهنگ غربی اغلب آموزش دیده اند احساسات خود را نشان دهند.
مردان معمولاً یاد می گیرند احساسات خود را سرکوب کنند.
فرهنگ های مختلف نیز در ابراز عصبی بودن اثر دارند؛ برای مثال، در چین آرامش احساسی ارزشمند است، در حالی که در آمریکا ابراز احساسات طبیعی تلقی می شود.
قدم های بعدی برای مدیریت اضطراب هنگام علاقه
همدلی کنید: به جای قضاوت، رفتار عصبی طرف مقابل را درک کنید. احتمالاً شما هم چنین حسی داشته اید.
راحتی ایجاد کنید: محیطی امن و آرام باعث کاهش تنش و شکل گیری تعامل طبیعی تر می شود.
اعراف به عصبی بودن: با گفتن جملاتی مثل:
“الان واقعاً عصبی هستم!”
یا “متوجه شدم موهایم را می پیچانم، همیشه وقتی عصبی می شوم این کار را می کنم!”
می توانید فشار را کاهش دهید.
جمع بندی
رفتارهای عصبی هنگام علاقه رمانتیک طبیعی و قابل فهم هستند. با مشاهده صبورانه و درک زمینه، می توانیم تشخیص دهیم آیا این رفتارها ناشی از هیجان واقعی است یا صرفاً اضطراب.
با مهربانی نسبت به خود و دیگران، می توانیم این واکنش ها را طبیعی تلقی کرده و به سمت ارتباطات اصیل تر حرکت کنیم.
برای ورود به صفحه اینستاگرام کلیک کنید.تمام مطالب سایت اختصاصی و توسط تحریریه خط سلامت تولید شده است، استفاده با ذکر منبع و لینک دهی بلامانع است
