چگونه می توان در خواب بشنویم و پاسخ دهیم!

تحقیقات جدید نشان می دهد افراد می توانند در طول خواب به دستورات شفاهی پاسخ دهند و رویاپردازان شفاف دسترسی ویژه ای به دنیای درونی و آگاهی از محیط بیرونی دارند. این یافته ها مسیرهای تازه ای برای بررسی مشکلات روانی مرتبط با خواب باز می کنند.

به گزارش خط سلامت ما همیشه فکر کرده ایم که خواب حالتی از بیهوشی است و در این حالت کاملاً از محیط اطراف جدا می شویم و هیچ توجهی به آن نداریم. با این حال، تحقیقات جدید نشان می دهد که ما می توانیم هنگام خواب اطلاعات را پردازش کنیم و حتی به دستورات شفاهی پاسخ دهیم. این یافته ها می تواند راه های جدیدی برای مطالعه مشکلات روانی مرتبط با خواب ارائه دهد و دیدگاه ما را نسبت به توانایی مغز در خواب تغییر دهد.

آیا می توان در خواب به دستورات شفاهی پاسخ داد؟

بله، تحقیقات نشان می دهد که افراد، به ویژه رویا پردازی شفاف، می توانند در طول خواب به دستورات شفاهی پاسخ دهند. آن ها قادرند بین مناظر، صداها و بافت ها تمایز قائل شوند و حتی محاسبات ساده را انجام دهند، و این توانایی می تواند برای مطالعه مشکلات روانی مرتبط با خواب استفاده شود.

اکثر تحقیقات قبلی نشان می دهد که پردازش اطلاعات حسی در طول خواب به طور خودکار و ناخودآگاه اتفاق می افتد. اما چند سال پیش، باشاک تورکر از موسسه مغز پاریس و همکارانش نشان دادند که می توانند ارتباط دو طرفه با رویاپردازان شفاف برقرار کنند. یافته های آن ها که در سال 2021 منتشر شد، نشان داد که این افراد قادرند به سؤالات بله یا خیر پاسخ دهند، بین مناظر، صداها و بافت ها تمایز قائل شوند و حتی محاسبات ریاضی را در مرحله حرکت سریع چشم (REM) انجام دهند.

اکنون همین تیم تحقیقاتی نشان داده است که این توانایی ها به رویاپردازان غیر شفاف و سایر مراحل خواب نیز تعمیم یافته است. در مطالعه ای  مشخص شد که افراد می توانند دستورالعمل های شفاهی را هنگام خواب درک کرده و به آن ها پاسخ دهند.

شرکت کنندگان در یک اتاق ضد صدا چرت زدند و مجموعه ای از کلمات و شبه کلمات نیمه تصادفی برای آن ها پخش شد. آن ها باید تصمیم می گرفتند که آیا هر کلمه واقعی است یا ساخته شده، و با حالات صورت پاسخ می دادند: اگر کلمه واقعی بود لبخند می زدند و اگر ساخته شده بود اخم می کردند. در طول آزمایش، فعالیت الکتریکی مغز، قلب و عضلات صورت با الکترود ضبط شد.

ضبط ها نشان داد همه شرکت کنندگان در دوره هایی که کلمات و شبه کلمات پخش می شد نسبت به دوره های خاموش به طور قابل توجهی پاسخگوتر بودند. آن ها در تمام مراحل خواب به محرک های کلامی واکنش نشان دادند و میزان پاسخ دهی با عمق خواب افزایش یافت.

علاوه بر این، پاسخ دهی با افزایش فعالیت عصبی در مناطقی از مغز که با حالت های شناختی بالا مرتبط هستند، همراه بود. محققان توانستند پیش بینی کنند که شرکت کنندگان چه زمانی به محرک های کلامی پاسخ می دهند.

پس از بیدار شدن، از شرکت کنندگان خواسته شد که محتوای ذهنی خود در خواب، تجربه رویاهای شفاف و به یاد داشتن انجام وظایف را توصیف کنند. تنها شرکت کنندگان مبتلا به نارکولپسی، که با خواب آلودگی شدید روزانه و افزایش رویاهای شفاف مشخص می شوند، گزارش دادند که رویاهای شفاف دیده اند. جالب است که رویای شفاف با افزایش فعالیت عصبی مرتبط با شناخت بالاتر همراه بود، فراتر از پاسخ های ثبت شده در خواب غیر شفاف.

محققان نتیجه گرفتند که «پنجره های گذرا از واکنش پذیری به محرک های خارجی در طول خواب واقعی وجود دارد» و رویاپردازان شفاف ممکن است «دسترسی ممتاز به دنیای درونی خود با آگاهی بالا به دنیای بیرون» داشته باشند. این پنجره ها می توانند فرصت هایی برای برقراری ارتباط با افراد خوابیده و مطالعه مشکلات روانی مرتبط با خواب فراهم کنند.

تمام مطالب سایت اختصاصی و توسط تحریریه خط سلامت تولید شده است، استفاده با ذکر منبع و لینک دهی بلامانع است