چرا ویدیوهای آیفون های شناور در تنگه هرمز اینقدر وایرال شد؟

به گزارش خط سلامت پس از غرق شدن کشتی باری «جی اف اس پراید» در آب های نزدیک تنگه هرمز، ویدیوهایی از جعبه های شناور و تلاش برای بیرون آوردن محموله در شبکه های اجتماعی منتشر شد. گزارش ها می گویند بخشی از بار شامل آیفون و عطر بوده است. کنار هم قرار گرفتن کالای آشنا و گران قیمت با صحنه ای ناامن و نامعمول، توجه مخاطب را به خود جلب کرد. اما چرا چنین تصویری در ذهن می ماند و چرا افراد آن را برای دیگران می فرستند؟

مغز به تضاد و اتفاق غیرمنتظره توجه می کند

ما معمولا با دیدن موقعیتی آشنا، سریع از کنار آن می گذریم. اما وقتی چیزی در جایی دیده می شود که انتظارش را نداریم، توجه بیشتر می شود. آیفون در ذهن بسیاری از افراد با فروشگاه، جعبه نو و مالکیت شخصی پیوند دارد؛ قرار گرفتن جعبه آن روی آب، این الگوی آشنا را به هم می زند. تضاد میان کالای لوکس و حادثه دریایی، تصویر را برجسته می کند و مخاطب را به مکث وادار می سازد.

عامل دیگر، ناتمام ماندن روایت است. در ویدیو ممکن است کالاها را ببینیم، اما ندانیم کشتی چرا غرق شده، محموله به چه کسی تعلق دارد یا افرادی که به آب رفته اند چه سرنوشتی پیدا کرده اند. ذهن به طور طبیعی دنبال کامل کردن روایت می رود. وقتی پاسخ ها نامعلوم می مانند، مخاطب بیشتر جست وجو می کند، نظر می دهد و کلیپ را می فرستد؛ گاهی حتی پیش از آنکه درستی همه جزئیات را بررسی کرده باشد.

بازنشر، راهی برای شریک کردن دیگران در شگفتی است

فرستادن یک ویدیو فقط انتقال اطلاعات نیست. گاهی معنایش این است: «این صحنه را ببین؛ باورت می شود؟» تجربه شگفتی وقتی با دیگران به اشتراک گذاشته می شود، به گفت و گوی جمعی تبدیل می شود. شوخی و اغراق در واکنش ها هم ممکن است راهی برای کنار آمدن با صحنه ای باشد که هم جذاب است و هم نگران کننده؛ مردم درباره آیفون ها حرف می زنند، اما در پس زمینه خبر، غرق شدن کشتی و خطرهای حضور در آب وجود دارد.

البته یک ویدیو نمی تواند درباره احساسات یا انگیزه افرادی که در آن دیده می شوند داوری کند. از تصاویر کوتاه نمی توان فهمید هر فرد چرا به محل رفته، چه اطلاعاتی داشته یا چه خطری را پذیرفته است. تحلیل روان شناختی باید متوجه نحوه جلب توجه و بازنشر باشد، نه حدس زدن درباره ذهن افراد حاضر در صحنه.

وقتی جذابیت تصویر، خطر را کوچک می کند

تصویر کالاهای سالم و گران قیمت ممکن است توجه را از حادثه اصلی منحرف کند. مخاطب ممکن است ماجرا را شبیه فرصت برای به دست آوردن کالای رایگان ببیند، در حالی که آب اطراف کشتی غرق شده می تواند خطرناک باشد. کانتینرها، آلودگی احتمالی، جریان آب و نامشخص بودن وضعیت بار، جزئیاتی هستند که در یک کلیپ کوتاه دیده نمی شوند.

از سوی دیگر، هرچه روایت هیجان انگیزتر باشد، احتمال بازنشر بدون بررسی هم بیشتر می شود. پرسش ساده «این ویدیو را چه کسی و در چه زمانی منتشر کرده؟» می تواند جلوی گسترش اطلاعات نادرست را بگیرد. بررسی خبرهای معتبر درباره علت حادثه و وضعیت کشتی نیز کمک می کند تصویر وایرال را با واقعیت خبری اشتباه نگیریم.

تمام مطالب سایت اختصاصی و توسط تحریریه خط سلامت تولید شده است، استفاده با ذکر منبع و لینک دهی بلامانع است